Voorzitter,
Het was zo’n avond. De dag was lang geweest. Mijn benen voelden zwaar en mijn oogleden nog zwaarder. En terwijl mijn lieve kinderen zich klaar voor bed aan het maken waren, was mijn hoofd al bij dat ene lekkere plekje op de bank. ‘Papa’, vroeg mijn zoontje Jesse. ‘Jij gelooft toch niet in god?’ ‘Nee, lieverd’ zei ik op bijna automatische toon. Want voorzitter, hier hadden we het vaker over gehad en dat ene plekje op de bank ligt echt wel heel lekker; ik wilde er naar toe. ‘Maar papa’, ging Jesse verder. ‘Waar geloof jij dan wel in?’.
En plots was ik weer helemaal bij. Het was zo’n vraag die op een toon gesteld werd waardoor je als vader eigenlijk gelijk weet: dit moment doet er toe, hier moet ik een goed antwoord op hebben. ‘Ik geloof in jou en je lieve zusje Evi’, antwoorde ik. En zag knikjes en tevreden blikjes en dacht opgelucht: vaderschapstest overleefd.
Maar voorzitter, toch bleef de vraag door mijn hoofd spoken. En het antwoord dat ik mijn kinderen écht verontschuldigd was. Want het is ook een relevante vraag. Waar geloof je eigenlijk in als je niet gelooft?
Gelukkig hoef ik niet ver te zoeken naar het antwoord. Ik geloof in de vrijheid om te geloven. Of dat je nu niet-gelovig, Christen, Joods, Moslim, Hindu, Boeddhist of iets anders maakt. Dit hoeft op geen enkele manier tussen ons in te staan.
En voorzitter, Ik geloof in vrijheid. Als ik dan ergens heilig in moet geloven: laat het dan het recht zijn om over je eigen leven te beschikken, je eigen keuzes te maken en te zijn wie je bent.
‘De enige vrijheid die deze naam waard is, is de vrijheid ons eigen goed na te streven, op onze eigen manier, zolang we niet proberen anderen te beroven van het hunne of hen dwarsbomen in hun pogingen het te bereiken’; zei John Stuart Mill. En ik geloof dat hij gelijk had.
Maar voorzitter, die vrijheid waar Mill het over had, je eigen geluk kunnen nastreven zolang je hierbij anderen niet schaadt, is helaas niet iets wat altijd zomaar uit zichzelf ontstaat. Daar is iets voor nodig. Daar moeten we wat voor doen. Dit vraagt wat van ons als politici.
En terwijl ik die woorden uitspreek, denk ik aan het verhaal van de Ierse Katriona O’Sullivan. Geen familie van overigens.
Tijdens een toespraak vertelde ze hoe geweldig haar leven was: Academica, best-selling auteur, getrouwd, mooie kinderen. En ze sloot dit rijtje af met een mooi staaltje zelfinzicht: ‘I’m fucking amazing’.
En voorzitter, vergeef mij het ongepaste taalgebruik in dit huis. Ik herhaal enkel een quote.
Maar toen nam zij ons mee naar hoe haar leven er uitzag toen ze 15 was: dakloos, drugsverslaafd, misbruikt en zwanger. En het zegt wat over de enorme wilskracht van deze vrouw dat zei haar leven zo enorm om heeft weten te gooien.
Maar voorzitter, er is meer. Want in haar toespraak vertelde zij hoe er een paar dingen waren die haar leven veranderden. Zo vertelde zij dat zij als jonge moeder, dankzij publieke huisvesting een basis kreeg die haar in staat stelde om na te denken over wat voor soort moeder zei eigenlijk wilde zijn. En welk leven zij voor haar kind wilde.
En zei vertelde dat zij door een huisgenoot aangemoedigd werd om zich aan te melden voor een speciaal toegangsprogramma van het Ierse Trinity college. De universiteit waar zij later haar PhD haalde.
Voorzitter, Katriona O’Sullivan heeft met ongelooflijk veel kracht haar leven een andere richting gegeven. Dat vind ik bewonderenswaardig.
Maar dat kon ze niet alleen. Er was een basis die haar hielp om die stap te zetten. En die basis begon bij iets heel eenvoudigs, maar heel belangrijks: een plek om te wonen.
Een fijn thuis is de basis voor alles. Als je echt vrij wilt zijn en je eigen keuzes wilt maken, heb je eerst een veilige plek nodig om te wonen. Want zolang mensen hun huur niet kunnen betalen, in slechte woningen leven of zelfs geen dak boven hun hoofd hebben, voelt die vrijheid ver weg.
En voorzitter, helaas overdrijf ik niet als ik zeg dat er op dit moment honderdduizenden Nederlanders zijn van wie het leven op pauze staat omdat zij geen of geen passende woning kunnen vinden.
En voorzitter, dat is precies waarom ik hier vandaag sta. Omdat ik keihard aan de bak wil om die thuisbasis voor iedereen voor elkaar te krijgen. Zodat iedereen vrij is om hun leven zelf in te richten.
Hier ga ik voor knokken. Door in te zetten op tempo, versnellen en het wegnemen van de stroperigheid uit de woningbouw. Door de kansen te pakken die er nu al zijn zoals het beter benutten van de bestaande voorraad en het makkelijker maken van woningdelen. En door, als een ware mister middenhuur, ervoor te zorgen dat de nieuwe Europese regels over dat segment voor heel veel meer woningen gaan zorgen.
Dan voorzitter,
We staan hier vanochtend om te debatteren over de wet toekomstbestendige huurcommissie.
Al meer dan 100 jaar beschermen de huurcommissies onze huursector als onpartijdige scheidsrechter.
Plannen om die organisatie klaar te zetten voor de toekomst kunnen dan ook rekenen op steun van mijn fractie.
Ik heb nog wel enkele vragen aan de minister:
Kan zij aangeven wat de impact is van legeheffing op de woningcorporaties, die meer klachten ontvangen omdat zij natuurlijk in grote aantallen woningen verhuren?
Wat is de stand van zaken met betrekking tot invoering van een huurregister, zodat alle verhuurders hun eerlijke deel kunnen bijdragen aan het in stand houden van de huurcommissie?
En nog een laatste vraag om duidelijkheid te scheppen voor huurders, verhuurders en de huurcommissie zelf: Op welke termijn is invoering van deze wet voorzien, ook gezien de gewenste voorbereidingstijd door de Huurcommissie?
Voorzitter,
Mijn fractie werkt graag met andere partijen in deze Kamer aan een huurcommissie die klaar is voor de toekomst.
Zodat huurders en verhuurders zekerheid kunnen blijven krijgen.
Omdat een woning de basis is om je leven in vrijheid vorm te kunnen geven.
Dus lieve Jesse, dus lieve Evi, zeg ik via de voorzitter, je vader gelooft ergens in. Hij gelooft in jullie. Daar was geen woord aan gelogen. Maar hij gelooft bovendien in vrijheid. In een land waarin mensen de kans krijgen om hun eigen leven vorm te geven. Waar politici zich keihard inzetten om die vrijheid mogelijk te maken. En hij gelooft dat dat begint bij een goede basis. Bij een fijne plek om te wonen.
En daar voorzitter, zet ik mij elke dag voor in.
Menu