Lees hier de inbreng van Jan Paternotte tijdens het debat over de Algemene Politieke Beschouwingen 2026

De afgelopen dagen ging het veelvuldig over ‘liefdesbrieven’.
 
En na een zomer vol B&B Vol Liefde dacht ik gisteren: waarom zouden we daar geen eigen alternatief tegenover zetten? Ik noem het: Binnenhof Vol Liefde.
 
Niet op zoek gaan naar de perfécte match, maar naar partijen die ondanks hun verschillen samen iets voor Nederland willen bereiken. Laten we dus kijken wat hier de komende dagen opbloeit en waar de vonk overspringt.
 
Want de politieke verhoudingen zijn veranderd.
 
Die 66 zetels hebben voor mijn partij natuurlijk een mooie symbolische waarde. Maar ze betekenen vooral iets anders: niemand kan het alleen. En misschien is dat wel precíes wat Nederland na jaren van stilstand nodig heeft.
 
Ons land is nóóit groot geworden omdat één partij 100% haar zin kreeg. We kwamen vooruit door naar elkaar te luisteren, naar elkaar toe te bewegen, en samen doorbraken te realiseren.
 
Kan dat ook hier, kan dat ook vandaag? Natuurlijk! Dat is óók de opdracht. Niet: wie krijgt vollédig zijn gelijk? Wel: wat krijgen we sámen voor Nederland voor elkaar?
 
Bijna iedereen in de Tweede Kamer kan daaraan bijdragen.
 
En ik proef al bereidheid voor dat brede gesprek, wat verder gaat dan de Haagse links of rechts discussie. Dat is goed nieuws. Dus mijn oproep aan het kabinet is om dat snel in te plannen.
 
De uitnodiging aan elke partij is daarbij simpel: vertel niet alleen waar u tegen bent. Vertel ook waaraan u wilt méébouwen.

Dat vraagt wel even rustig ademhalen. Sommige partijen wisten vóórdat de Koning de Troonrede voorlas, al precies wat er niet zou deugen aan de begroting. Dat mag natuurlijk. Maar alleen vertellen waarom je het ergens mee oneens bent, brengt ons land geen centimeter verder.
 
Ik zie een kabinet dat heeft geluisterd. Naar oppositie, naar vakbonden, naar werkgevers. Ik zie een kabinet dat heeft bewogen en de deur openzet. Meer dan we ooit hebben gezien bij een begroting! 
 
En noem mij optimistisch, maar ik geloof dat vrijwel iedereen hier vanochtend naartoe is gekomen om het verschil te maken voor mensen in Nederland. Dus wie invloed wil: grijp die kans. Wie een goed idee heeft: kom aan tafel.
 
Maar invloed brengt ook verantwoordelijkheid. Met een kabinet van 66 zetels is dit een kabinet van ons allemaal. Wie dan aan de zijlijn blijft staan, helpt Nederland niet vooruit. En dat kunnen we ons na jaren van stilstand, en zeker in deze onrustige wereld, niet veroorloven.

De wereld laat zien dat als wij alleen met onszelf bezig zijn, er niet op Nederland wordt gewacht. 
 
Of het nou China is waar ze met overheidssteun gigantisch veel produceren en ónder de kostprijs afzetten in Europa, waardoor onze industrie onder druk staat. Of Trump, die Europese landen niet eens meer bélt voordat hij een rampzalige oorlog begint. Of de techreuzen in Beijing en Silicon Valley en die nu bepalen of er een noodknop moet komen voor AI.  
 
Het is een taak van volksvertegenwoordigers om meer te doen dan steeds weer in de politiek te praten over de vraag: hoe voorkomen we dat het slechter wordt? Ik stel liever een andere vraag: hoe maken we Nederland steeds beter?
 
Hoe bouwen we zóveel huizen dat starters weer kunnen dromen van hun eerste sleutel? Hoe maken we van Nederland weer één van de meest innovatieve economieën ter wereld? En hoe zorgen we dat onze kinderen niet alleen het beste onderwijs krijgen, maar ook langer gezond en gelukkig kunnen leven? Waarom zouden wij niet het eerste land kunnen zijn waar mensen gemiddeld 90 jaar worden?
 
Dát zijn de vragen die passen bij een land als Nederland.

Dit kabinet komt op stoom. Maar u kent mij al langer dan vandaag, ik sta hier immers niet voor de eerste keer – zodra het de goede kant op gaat, wil ik meestal nog meer.
 
Verwacht van mij dus geen liefdesbrief aan het kabinet. Wel een flink aanmoediging: maak vaart.
 
Volgend jaar kúnnen die 100.000 woningen weer binnen bereik komen. Ik wil dat het kabinet daarvoor alles uit de kast haalt. Laat geen kans liggen. Versnel waar het kan. En doe er overal, letterlijk, een schep bovenop. 
 
Hetzelfde geldt voor energie. De vraag is niet óf die groene economie er komt. De vraag is wie eraan gaat verdienen. Ik wil dat Nederland vooraan staat. We hebben de Noordzee. Ondernemers van wereldklasse. De kennis en kunde waar andere landen stikjaloers op zijn. We hebben goud in handen. Dus mijn oproep aan het hele kabinet: gás erop. Figuurlijk dan ;).
 
En maak vaart met versterken van het onderwijs. We kunnen dat, dat zien we aan de exacte vakken, waar achteruitgang is omgedraaid. Dat is nu ook met leesvaardigheid heel hard nodig. Zet de investeringen in goede leraren en beter onderwijs door, haal die telefoons úit de klas uit en breng mooie boeken er ín.

Nederlanders hebben vaak genoeg gehoord waarom iets níet kan. Ze willen zien dat de politiek samenwerkt aan wat wél kan. En daarbij bestaat niet die éne perfécte politiek match. Daarbij bestaat alleen: de wil om er samen uit te komen.
 
En dat bepalen we de komende dagen zelf, met deze hele Kamer.
 
Wie invloed wil: pak het. Wie een goed idee heeft: leg het op tafel. Wie Nederland vooruit wil helpen: bouw mee. Mijn uitnodiging staat. Aan het werk.