Gewoon de bus kunnen pakken
“Mijn vrienden noemen mij een ov-held”, begon Kranendonk haar maidenspeech. Ze heeft zelf geen eigen auto en reist veel met trein en bus. “Maar voor mij is het ook heel makkelijk om een ov-held te zijn. Ik kan fietsen, lopen of rennen naar de bus. Is het druk, dan kan ik blijven staan. Ik hoef nooit voordat ik van huis vertrek te bedenken: kan ik straks wel mee?” Voor rolstoelgebruikers is dat anders. Als de enige rolstoelplek al bezet is, kunnen zij niet mee en moeten ze wachten op een volgende bus. Samen reizen met iemand die ook een rolstoel gebruikt, is helemaal niet meer mogelijk. “Dat lijkt misschien een klein verschil in de inrichting van een bus, van twee rolstoelplekken naar één. Maar voor degene die bij de halte achterblijft, is dat geen klein verschil. Dat gaat over vrijheid.”