Mireille Frerejean (#7)

Ik ben Mireille Frerejean-Uileman en woon in Purmerend, in de Sportbuurt in Overwhere. In het dagelijks leven doe ik onderzoek onder klanten van een grote bank om te vragen wat ze van onze dienstverlening vinden en wat we kunnen verbeteren. Daarnaast ben ik veel bezig om toegankelijkheid onder de aandacht te brengen, of mensen het nu willen horen of niet. In mijn vrije tijd doe ik aan tai chi, lees ik boeken en luister ik naar LP’s.

Heel afwisselend. Ik hou van folkmuziek, maar ik ben ook een fan van The Beatles, Krezip, Bryan Adams, The Eagles, de BeeGees. Zei ik al afwisselend?

De gemeente Purmerend is mijn thuis. Ik woon hier al bijna mijn hele leven. We hebben een paar jaar in omringende gemeentes gewoond, omdat er geen huis te vinden was in Purmerend.

Ik heb mij kandidaat gesteld voor D66 Purmerend, omdat ik vanuit de politiek meer invloed kan uitoefenen op het beleid rondom toegankelijkheid, inclusie en kansengelijkheid.
Voordat ik bij mijn huidige baan kwam te werken, heb ik 20 jaar lang in het onderwijs gewerkt. Ik heb daar gezien wat het voor kinderen en gezinnen kan betekenen als er sprake is van beperkingen, armoede of een andere levenswijze.

Het thema dat mij het meest aan het hart gaat is jeugdzorg. Dat komt alleen zo dichtbij, dat ik dit onderwerp graag overlaat aan een collega. Daarnaast ben ik graag betrokken bij onderwerpen als armoedebeleid, toegankelijkheid, inclusie, onderwijs en WMO, omdat dat de onderwerpen zijn waar we als gemeenteraad rechtstreeks invloed kunnen uitoefenen op kansengelijkheid.

Ik zet mij graag in voor de inwoners in Purmerend en Beemster waarbij het allemaal niet vanzelf gaat. Sommige mensen hebben een steuntje in de rug nodig om meer uit het leven te kunnen halen. Daar heb ik in mijn periode in het onderwijs genoeg voorbeelden van gezien.  En ook nu, nu ik regelmatig mensen spreek over toegankelijkheid en inclusie, merk ik dat er een wereld te winnen is om te zorgen dat iedereen mee kan doen in onze maatschappij en daarbij ook nog een beetje lol heeft.

Het allermooiste resultaat is voor mij dat de wachtlijsten in de jeugdzorg in Purmerend verdwenen zijn en dat elk kind de hulp kan krijgen die nodig en passend is. Of dat nu professionele hulp is, mantelzorg of iets anders, als een kind maar hulp krijgt als het even moeilijk gaat.
Met de wachtlijsten die er nu zijn duurt het te lang voordat er hulp is, soms wel een jaar of langer. Dat beschadigt een kind, belemmert de ontwikkeling en kan invloed hebben op het leven als volwassene.

Inwoners kunnen mij altijd mailen, maar ik ga ook graag naar buiten. Ik laat regelmatig mijn gezicht zien op voor mijn missie relevante plaatsen en events.
Ik roep dan ook iedereen op om mij op deze momenten even aan te schieten. Trek vooral mijn aandacht door mijn naam te noemen, want ik kan het niet altijd zien als je mij aankijkt. Zelfs als het lijkt alsof ik je zie, heb ik het niet altijd door. Dat komt door mijn visuele beperking, ik negeer je niet!

Mag ik er maar eentje kiezen? Er zijn er zoveel! De Kaasmarkt vind ik ontzettend mooi door alle historie die daar nog te zien is. Maar ook het parkje voor de Rusthoeve is een mooie plek.
De Beuk is leuk om eens te zien als er een groot sportevent gaande is, net als de e-sports arena in H20. Verder ben ik ook graag in de bibliotheek of in de Purmaryn, maar even een terrasje pakken op de Koemarkt is ook favoriet. Zei ik al dat ik graag overal en nergens ben?