We zijn begonnen: luisteren, leren en vooruitkijken

Op 17 maart 2027 zijn er opnieuw Provinciale Statenverkiezingen. Daarmee begint ook langzaam de laatste fase van deze Statenperiode. Vorige week openden we het politieke seizoen met een bezoek aan Fort aan de Buursteeg in Renswoude. Een plek met een indrukwekkend verleden en een mooi voorbeeld van het bijzondere erfgoed dat onze provincie rijk is. Commissaris van de Koning Hans Oosters stond tijdens deze bijeenkomst stil bij de bijzondere periode die voor ons ligt. Na de verkiezingen zullen Statenleden vertrekken, anderen worden herkozen en nieuwe volksvertegenwoordigers hun intrede doen.

Dat is niet alleen een moment van afscheid en vernieuwing, maar wat mij betreft ook een goed moment om straks de balans op te maken. Wat hebben we de afgelopen vier jaar bereikt? Wat werkte goed en wat had beter gekund? En misschien nog belangrijker: welke lessen kunnen we meegeven aan de Statenleden die na maart 2027 aan hun werk beginnen? Politieke ervaring heeft pas echt waarde als je bereid bent die door te geven. Deze week begon ondertussen het gewone Statenwerk weer. Hoewel: gewoon? Met de commissie Bestuur, Economie en Cultuur mocht ik opnieuw naar een fort. Deze keer bezochten we Fort bij Vechten, onderdeel van de Hollandse Waterlinies en alweer 5 jaar UNESCO Werelderfgoed. In het Waterliniemuseum kregen we uitleg over de geschiedenis van het fort, maar vooral ook over de toekomst van dit bijzondere gebied. Daarna bezochten we de plek van het Romeinse castellum Fectio.

Op één ochtend stonden we daarmee letterlijk tussen verschillende lagen van onze provinciale geschiedenis. Romeinen, de Waterlinie en het Utrecht van vandaag komen hier bij elkaar. Erfgoed gaat wat mij betreft dan ook niet alleen over bewaren wat achter ons ligt, maar vooral over de vraag welke betekenis we eraan geven voor volgende generaties. Die volgende generatie stond diezelfde middag centraal tijdens een bijeenkomst met het Jongerenplatform Jong Utrecht aan Zet. We maakten kennis met een door provinciale trainees ontwikkeld politiek spel voor middelbare scholieren en gingen met jongeren in gesprek over sociale veiligheid. Een van de drie onderwerpen die zij zelf als prioriteit hebben benoemd.

Dat gesprek vind ik belangrijk. We praten in de politiek gemakkelijk óver jongeren, maar veel minder vaak mét jongeren. Terwijl ook zij inwoners van onze provincie zijn en dagelijks ervaren wat beleid in de praktijk betekent. Hun ideeën, zorgen en verwachtingen verdienen een serieuze plek in onze besluitvorming. Ik hoop daarom dat jongeren niet alleen worden gehoord tijdens dit soort bijeenkomsten, maar ook nadrukkelijk een plaats krijgen in ons verkiezingsprogramma en in onze campagne.

En toen moest de avond nog beginnen. Bij Praten met de Staten kwamen achttien inwoners inspreken. Na afloop zocht ik een aantal van hen op in de foyer. We spraken onder meer over het Gein en de voorgenomen bouw van een transformatorinstallatie, de N201 bij Loenersloot, de rotonde op de N224/N226 bij Woudenberg en het IJsvogelpad, het oude jaagpad bij Vreeland.

Juist die gesprekken na afloop vind ik vaak een van de waardevolste onderdelen van mijn werk als Statenlid. Geen formele spreektijd of microfoon, maar rechtstreeks horen wat mensen bezighoudt. Wat betekent een besluit van de provincie voor hun straat, hun landschap, hun veiligheid of hun dagelijks leven? Achter ieder dossier zitten mensen. Dat besef moet wat mij betreft altijd het vertrekpunt van politiek zijn.

Rond tien uur ‘s avonds zat de eerste commissiedag erop. Dertien uur eerder waren we begonnen. Van Romeins erfgoed tot sociale veiligheid. Van jongerenparticipatie tot wegen, landschap en energie-infrastructuur. Het laat opnieuw zien hoe breed het werk van de provincie is. En dit is voor mij ook de kern van wat dit nieuwe politieke seizoen moet zijn: goed luisteren naar wat er leeft, zorgvuldig besluiten nemen en ondertussen vooruitkijken naar wat we willen achterlaten. 17 maart 2027 komt snel dichterbij. We zijn begonnen.