Rita Boer Rookhuiszen

Als ‘spoordochter’ heb ik op heel veel plekken in Nederland gewoond, uiteindelijk kwam ik met mijn gezin in 1987 in Tricht wonen en ben daar niet meer weggegaan. Mijn voorouders van vaders kant komen uit het Rivierengebied en hier voel ik mij thuis. Als stadse heb ik mijn plek in het dorpse weten te vinden. Als journalist/fotograaf voor de lokale kranten Extra Nieuws Geldermalsen en Nieuwsblad Geldermalsen leerde ik veel van de mensen en de omgeving. Dat gaf mij mooie bagage om mee te nemen in de lokale politiek. Vanaf 2010 tot aan de herindeling naar West Betuwe mocht ik D66 vertegenwoordigen in de gemeenteraad van Geldermalsen. En sinds 2019 in de gemeenteraad van West Betuwe. 

Hoewel ik al sinds 1979 lid ben van D66, ben ik pas op relatief late leeftijd politiek actief geworden. Wel was ik al op velerlei manieren maatschappelijk betrokken. Mede daardoor groeide mijn verbazing over de lokale democratie. De reden om de lokale politiek in te gaan was de verhouding tussen inwoners en gemeente te verbeteren. Dat bleek een hele ambitieuze doelstelling. Veranderingen zijn lastig, en al helemaal als die afgedwongen lijken te worden. Ik ben er echter van overtuigd dat door daadwerkelijk interesse in mensen te tonen en te zoeken naar wat hen beweegt, we draagvlak kunnen creëren voor veranderingen die wel nodig zijn.

Het belangrijkste daarbij is voor mij dat iedereen zich thuis kan en ook mag voelen in West Betuwe. Ook toekomstige generaties. Ongeacht of je hier geboren bent of pas later bent komen wonen. Ongeacht je opvattingen of geloof. Ongeacht je seksuele geaardheid of gerichtheid. Ongeacht je beperking of financiële situatie.

Dat is helaas nog lang niet vanzelfsprekend in West Betuwe. Het is voor veel inwoners lastig om zichzelf te kunnen en mogen zijn. Als je een beetje anders dan anderen bent wordt je daar al snel op aangekeken. Wat meer begrip en ruimte voor elkaar maakt West Betuwe nog fijner om in te wonen. Ook mensen met een zichtbare of onzichtbare beperking hebben het in West Betuwe lang niet altijd makkelijk, alleen al door de slechte openbaar vervoersvoorzieningen. Dat maakt je afhankelijk van anderen. Dat zou beter kunnen. Voor inwoners die al langdurig niet of niet goed deel kunnen nemen aan het maatschappelijk leven moeten we ons veel meer gaan inzetten. En daarbij mensen positief benaderen, niet met wantrouwen.

Daarvoor zet ik mij namens D66 in de West Betuwse gemeenteraad graag in. D66 is een sociaal-liberale partij. We laten mensen vrij om eigen keuzes te maken, zolang dit anderen niet schade berokkent. En waar mensen het zelf niet redden bieden we hulp en ondersteuning, ook als dat langdurig nodig is: we laten niemand vallen. Daarbij voel ik me thuis.