Desiree Fransen
Fractievolger

Mijn motivatie
‘Gewoon doen’; dat is waar ik voor sta. Dat heeft voor mij meerdere betekenissen:
allereerst gewoon dóén! Als ik om me heen kijk in onze gemeente zie ik veel goede initiatieven. Van het bouwen van nieuwe woonwijken tot het aanleggen van dorpstuinen. Dat komt allemaal tot stand omdat mensen de koppen bij elkaar steken en gaan ‘doen’. Soms gaat hierin de gemeente voorop, soms juist de inwoners; met elkaar maken we de gemeente mooier. Ik denk dat er nog meer te winnen valt als we samenwerken, vooral kijken naar wat er wel kan en dat ‘gewoon dóén’.
Maar ook: gewóón doen. De politieke taal is vol met lastige termen die je nooit aan de keukentafel hoort, waardoor meepraten voor mij als inwoner ingewikkelder is dan het zou moeten zijn.  Of, zoals de afgelopen kabinetsperiode te vaak gebeurde, met taal waarvoor ik vroeger naar mijn kamer zou zijn gestuurd! Dat kan anders; in gesprek met nieuwsgierigheid naar elkaar, zodat we elkaar begrijpen en voor iedereen de best mogelijke beslissingen nemen.
Als lid van D66 Zevenaar wil ik ervoor zorgen ‘gewoon doen’ weer heel normaal wordt, doet u mee?

Ik stel me even voor

Ik ben geboren en getogen in Brabant waar ik 30 jaar heb gewoond. Vervolgens ben ik verhuisd naar Haarlem en daarna Noordwijk. Ik heb in behoorlijk wat verschillende dorpen en steden in Nederland gewoond, maar in Angerlo mijn thuis gevonden. Mijn man heeft tijdens zijn studie in Angerlo gewoond en kende het dorp dus al. Ik ben in de eerste maanden zo fijn verrast door de hartelijkheid van onze buren en het ‘er zijn voor elkaar’. Telkens als ik de A12 afdraai en langs de IJssel rij voel ik me blij om hier te zijn.

‘Gewoon doen’ is niet alleen waar ik voor sta als lid van D66, maar vat mij ook perfect samen. Ik houd ervan om nuchtere en praktische keuzes te maken. Niet blijven hangen in wat niet kan, maar de nadruk leggen op hoe het wel kan.

Dat soort keuzes maken begon al tijdens mijn studie; door omstandigheden lukte het niet om mijn PABO opleiding af te maken. Dus heb ik er toen voor gekozen om een praktische MBO-opleiding te volgen, waarna ik aan de slag ben gegaan. Via verschillende functies heb ik me in de loop van de jaren ontwikkeld. Dat was niet altijd simpel, te vaak nog is het niet hebben van een diploma een reden voor afwijzing. Je moet soms harder werken dan een ander of je doelen bijstellen naar wat er wel kan, maar vooral: je niet uit het veld laten slaan. Althans; af en toe balen mag, dat is zalig, maar nooit te lang want daar knap je niet van op.

In mijn werk geef ik leiding aan een team trainers. Samen leiden wij onze collega’s op in bijvoorbeeld klantgericht werken. Dat is ook een vorm van ‘gewoon doen’. Het vertalen van allerlei ingewikkelde theorieën en strategie naar iets wat direct toepasbaar is en écht effect heeft. Vanuit de praktijk, iedere dag elkaar een stapje beter maken.
Diezelfde praktische aanpak spreekt me aan in D66. De partij kiest voor vooruitgang, de zaken oplossen en dingen in beweging zetten.

In Noordwijk was ik fractievolger en heb ik bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen meegeschreven aan het programma. Dat was een interessante eerste stap in de politiek waar ik veel heb geleerd. Nadat we zijn verhuisd naar Angerlo en het stof van de verbouwing in ons huis was neergedaald ben ik in gesprek gekomen met D66 Zevenaar en daar ingestapt.

Ook in Zevenaar is er genoeg te doen en niet alles kan tegelijk, dus we moeten slim aan de slag om het verschil te maken. Dat begint met luisteren om te begrijpen, snappen wat het effect is van optie a of optie b, en dat vertalen naar de beste keuzes.