“En dat is waar je jeugd over zou moeten gaan. Niet over overleven, maar over ontdekken. Niet over onzekerheid, maar over mogelijkheden.” – Maidenspeech Eva Berkman

Voorzitter,

toen ik 18 was, liep ik op een mooie lentedag als vandaag de benen uit mijn lijf om toeristen van een drankje en van verse haring te voorzien, studeerde ik samen met vrienden bij elkaar thuis voor de aanstaande eindexamens en was ik ervan verzekerd dat ik de volgende avond door de uitsmijter van de Haagse nachtclub zou worden binnengelaten. Er werd gezegd dat dit de meest zorgeloze tijd is en je ervan moet genieten. Ik genoot van elke moment, maar geen zorgen? Echt wel. Maar hoe groot al die zorgen toen ook voelden, ik hoefde niet na te denken over waar ik die nacht zou slapen. Als puber zei ik dat ik de eerste vrouwelijke minister-president wilde worden. Niet omdat ik precies wist wat dat betekende, maar omdat ik geloofde dat je iets kunt betekenen, dat je invloed kunt hebben en dat je er toe doet. En dat is waar je jeugd over zou moeten gaan. Niet over overleven, maar over ontdekken. Niet over onzekerheid, maar over mogelijkheden.

Voorzitter,

door mijn achtergrond in de belangenbehartiging en als woordvoerder voor een hulporganisatie weet ik, belangen zijn overal. Maar niet alle belangen worden gehoord. Laat staan, even zwaar meegewogen. En als je jong bent, als je geen dak of thuis hebt, geen netwerk hebt en geen stabiele basis, dan is jouw belang vaak het stilste in de kamer.

Voorzitter,

we spreken hier vaak over systemen, over regelingen en voorwaarden die daarbij gelden, over beleidsverandering. Allemaal belangrijk, maar achter die woorden zitten jongeren. Jongeren, die steeds vaker onzeker zijn van een thuis en relatief harder worden geraakt door stijgende prijzen. Voor D66 betekent kansengelijkheid, laat iedereen vrij, maar niemand vallen. Niet dat iedereen hetzelfde krijgt, maar dat iedereen daadwerkelijk de kans krijgt om te beginnen. Voor deze jongeren betekent dat bestaanszekerheid, een inkomen en rust. Voor hen is een regeling als Stabiel inkomen geen beleidsinstrument. Het is het verschil tussen stilstaan en vooruit kunnen. Maar een regeling die bestaat, bereikt niet automatisch iedereen die haar nodig heeft. Voorzitter, dat kunnen we ons niet permitteren. Elke jongere die buiten beeld blijft, is er een teveel. Elke jongere die we te laat bereiken, begint met een achterstand die moeilijk in te halen is. Daarom moeten we niet wachten tot de jongeren zich melden. We moeten hen vinden, we moeten hen zien en we moeten hen bereiken. Dat is wat een rechtvaardige stad vraagt.

Voorzitter,

deze motie gaat niet over meer regels, deze motie gaat over beter bereiken. Een stap om jongeren daadwerkelijk een kans te geven op een gelijke start. Daarom dien ik de motie in, Stap naar gelijke start voor jongeren die dak …en thuisloos zijn.

Met als dictum, verzoekt het college een actueel inzicht te geven van de omvang van de groep 18 tot 21-jarigen die dak …of thuisloos is en in aanmerking komt voor het project Stabiel inkomen, en te specificeren welk aandeel hiervan daadwerkelijk gebruik maakt van deze regeling; in samenspraak met jeugdzorg, onderwijs, maatschappelijke organisaties en gemeentelijke uitvoeringsorganisaties een concreet plan van aanpak met betrekking tot bereik en communicatie te maken, om jongeren die niet in beeld zijn beter te bereiken; in de evaluatie van de herziende verordening, maatschappelijke ondersteuning en toelichting te geven over het bereik van de ervaring met het programma Stabiel inkomen te geven; de raad over voorgaande te informeren voor het herfstreces 2026. En gaat over tot de orde van de dag. Mede ondertekend door de raadsleden Bom van Hart voor Den Haag en Holman van PRO Den Haag.