Amsterdam versoepelt aanvraag gehandicaptenparkeerkaart voor kinderen met een beperking

Op initiatief van D66-raadslid Anne Breure hoeven ouders van kinderen met een beperking in Amsterdam niet langer standaard naar de GGD voor een medische keuring bij aanvraag van een gehandicaptenparkeerkaart. Kinderen met een levenslange beperking moesten voorheen nog regelmatig fysiek gekeurd worden, ook wanneer uit medische dossiers allang duidelijk was dat de situatie niet zou veranderen. De gemeente past de procedure nu aan na signalen van ouders over stress, wantrouwen en onnodige belasting. Voortaan wordt eerst gekeken of een medische keuring überhaupt nodig is.

“Als uit medische dossiers allang duidelijk is dat een kind nooit meer beter wordt, is het echt niet uit te leggen dat ouders alsnog langs moeten komen om dat opnieuw te bewijzen voor een parkeerkaart. Dat voelt voor veel gezinnen niet alleen als onnodig, maar ook als pijnlijk, vernederend en slopend,” zegt D66-raadslid Anne Breure. “Juist daarom is het goed dat wethouder Alexander Scholtes deze stap nu zet.”

Beeld: Harold Versteeg / ANP

Steeds opnieuw bewijzen

D66-raadslid Anne Breure zette zich al vóór haar raadslidmaatschap in voor deze verandering. Anderhalf jaar geleden kaartte zij het onderwerp aan tijdens een politiek café van D66. Daarna volgden gesprekken met wethouders Melanie van der Horst en Alexander Scholtes en betrokken ambtenaren. De centrale vraag was waarom ouders steeds opnieuw naar de GGD moeten komen met hun kind voor een nieuwe beoordeling, terwijl er al tal van medische dossiers bestaan die hun situatie aantonen.

Voor Breure is het onderwerp persoonlijk. Haar vierjarige zoon heeft een genetische aandoening waardoor hij moeilijk loopt en speciaal onderwijs volgt. Het aanvragen van een gehandicaptenparkeerkaart betekende voor haar gezin telkens opnieuw vrij nemen van werk, vervoer regelen, school of therapieën missen en steeds weer uitleggen wat er met haar kind aan de hand is.

“Je gaat daarheen om opnieuw te laten zien: hij kan het echt niet,” zegt Anne Breure. Volgens haar laat deze kwestie zien hoe ingewikkeld de overheid het mensen met een beperking soms maakt om mee te doen in de samenleving. Ze ziet dezelfde patronen terug bij voorzieningen zoals de Wmo, het leerlingenvervoer en de toegankelijkheid van de stad. “Dit kost geen geld,” zegt ze. “We moeten het gewoon anders doen. Als je een beetje hulp nodig hebt om mee te doen, loop je voortdurend tegen obstakels aan.”

Minder wantrouwen, meer menselijkheid

De gemeente gaat daarom voortaan eerst beoordelen of een medische keuring daadwerkelijk nodig is. Daarmee worden gezinnen in duidelijke gevallen niet meer standaard geconfronteerd met een fysiek beoordelingstraject. Als een keuring wel nodig blijkt, wordt beter gekeken naar wat praktisch haalbaar is voor gezinnen, bijvoorbeeld via een huisbezoek.

Deze verandering laat zien dat beleid menselijker kan worden ingericht wanneer de dagelijkse praktijk van inwoners centraal staat. Niet iedere situatie past in een standaardproces, zeker niet wanneer gezinnen al dagelijks te maken hebben met intensieve zorg. Met deze nieuwe werkwijze kiest Amsterdam nadrukkelijk voor meer maatwerk en minder onnodige belasting voor gezinnen. Zo houden ouders meer tijd en energie over voor wat echt belangrijk is: de zorg voor hun kind.