Sociaal-liberalisme

Sociaal-liberalisme is een hedendaagse stroming binnen het liberale denken, dat vrij vertaald ‘vrijheid in verbondenheid’ betekent. Mensen zijn sociale wezens, die hun vrijheid vormgeven en zich ontwikkelen samen met anderen. Dat is de basis voor samenhang in de maatschappij.

Sociaal-liberalen nemen de vrijheid van ieder individu om zijn of haar eigen leven te leven als startpunt, maar geven daarbij een rijke invulling aan het begrip vrijheid. Negatieve vrijheid, het recht van het individu om zijn of haar eigen leven te leiden zonder bemoeienis van anderen, is één invulling daarvan. Maar in het sociaal-liberalisme is ‘positieve vrijheid’ net zo belangrijk: de vrijheid die het individu in staat stelt zichzelf te ontplooien.

Voor sociaal-liberalen is ieder mens een individu met eigen waarden en met eigen ideeën over hoe een goed leven te leiden, maar zijn mensen onderling ook verbonden met elkaar door de invulling van hun levens. Om mensen hun vrijheid, op alle facetten, te waarborgen is het allereerst essentieel de grondrechten van alle mensen te beschermen, zoals vrijheid voor en gelijkwaardigheid voor ieder mens. Maar ook koesteren sociaal-liberalen juist de centrale gedeelde waarden in een samenleving, die het juist mogelijk maken dat mensen van elkaar kunnen verschillen, en tegelijkertijd gezamenlijk vorm kunnen geven aan hun vrijheid.

Richtingwijzers

De uitgangspunten van D66 zijn vastgelegd in vijf ‘Richtingwijzers’ die door de Mr. Hans van Mierlo Stichting zijn opgesteld. Deze richtingwijzers geven richting aan het denken en de ideevorming binnen de partij, maar hebben niet de status van dogmatische waarheden.