Reactie op het coalitieakkoord

Maar investeren is niet gratis. Geen populaire zin, wel een transparante. Daarom missen wij één hoofdstuk meer uitgewerkt: openheid.  
Over wat deze ambities kosten, wat eerst komt en wat later, wat gebeurt er als geld, capaciteit en tijd tekortschieten. En waar liggen de kaders? Besturen is niet alleen zeggen wat kan. Het is ook duidelijk zijn over wat níet kan. 

De afgelopen jaren deden we inwoners tekort door te klein te denken. Goede voorzieningen, woningen en scholen zijn iets waard. En met deze plannen zullen de woonlasten in Steenwijkerland stijgen.  
Met maar liefst €100 per huishouden en dan blijven we nog steeds bij de 25% goedkoopste gemeenten. Dat is ongemakkelijk, maar wees transparant en noem het dan ook. 

Ambitie missen we niet. Maar wel, keuzes. Alles is belangrijk, maar als alles belangrijk is, is uiteindelijk niets belangrijk. Dus: wat zijn de prioriteiten? Wat wordt eerst opgepakt? En waar kiest u als coalitie bewust níet voor? 
Daar hoort visie bij. Niet alleen vier jaar vooruit, maar tien of zelfs twintig jaar. We worden ouder, jongeren zoeken woningen, voorzieningen staan onder druk en zorgvragen veranderen. Kijk niet alleen naar wat vandaag handig is, maar naar wat morgen nodig is.

Voorzitter, prachtige plannen op papier. Maar papier is geduldig. Dat zagen we gisteravond over de natuurverbinding tussen de Weerribben en de Rottige Meenthe.  
In het coalitieakkoord staan mooie woorden over natuur en biodiversiteit. Maar als keuzes dan spannend worden, kozen deze vier partijen voor het minimaal noodzakelijke. Niet voor wat ecologisch het beste is. En dat raakt iets groters. 

Beste wethouders. Luisteren is meer dan stemmen tellen. Goede ideeën worden niet bepaald door het aantal mensen dat ze uitspreekt. Maar samenwerken is ook inhoud serieus nemen als die van de andere kant komt. D66 pakt graag de uitgestoken hand. 
Bij de Spreidingswet lezen we juist geen ambitie. Het gaat vooral over wettelijke taken die het Rijk ons oplegt. Dat is wel erg zuinig. Voor D66 gaat opvang niet alleen over moeten, maar over menselijkheid. 

En tot slot nog een persoonlijke noot. Een zin stelt enigszins teleur: ‘We zetten het huidige regenboogbeleid voort’. Want daarmee zeg je ‘We zijn op de goede weg’. Maar als je echt eerlijk bent en luistert en ziet wat er gebeurt in Steenwijkerland, dan hebben we nog een lange weg te gaan.  

Voortzetten is niet goed genoeg als acceptatie onder druk staat. Inclusie vraagt onderhoud. Iedereen moet kunnen meedoen, niet alleen op papier, maar in het dagelijks leven. 

D66 steunt de coalitie met vooruitgang, vult aan waar ambitie ontbreekt en is scherp waar woorden geen daden worden. Daadkrachtig is doen. En dichtbij, is zorgen dat iedereen dat voelt. 
Dhr. Bus haalde vanavond de formateur Cees Bijl aan: “Het kan. Het gaat lukken.” Laat die spirit doorklinken als het spannend wordt. 
Als we transparant zijn, luisteren en kiezen voor vooruitgang, dan kan het echt. En dan zeggen we over vier jaar: het kan wél.