Hoofdstuk 8

Toegankelijke zorg en hulp blijven belangrijk. Maar gemeenten krijgen steeds minder geld, terwijl steeds meer mensen hulp nodig hebben. Zorgvoorzieningen, professionals en mantelzorgers staan onder grote druk. Er is te weinig personeel, er zijn meer ouderen, meer jongeren vragen hulp en wachtlijsten worden langer.

Schiedam heeft vergeleken met andere gemeenten veel mensen die zorg nodig hebben. Het voorkomen van problemen is natuurlijk het beste. Daarom blijven we inzetten op activiteiten die helpen om zorgvragen te verminderen. Maar dat is niet genoeg. D66 wil dat Schiedam samen met andere gemeenten en het rijk slimme oplossingen zoekt. Digitalisering, robotisering en AI kunnen daarbij
helpen, maar we zullen ook meer zelf en samen moeten doen. Bijvoorbeeld eenvoudige zorgtaken uitvoeren tijdens werktijd, als er geen zorg beschikbaar is. Dit vraagt om een doorbraak vanuit een
brede maatschappelijke discussie. Het moet anders, en wij geloven dat het anders kan. Dit geldt ook voor mensen die dak- of thuisloos zijn of dreigen te worden. Zij moeten direct hulp krijgen om erger te voorkomen. Dakloosheid mag nooit normaal worden. Daarom willen we blijven investeren in preventie, vroegsignalering en snelle hulp, zodat problemen niet onnodig groter worden.

Doelen:
1.I edereen krijgt tijdige hulp en ondersteuning, zodat problemen niet onnodig groot worden en dakloosheid wordt voorkomen.
2.Mentale gezondheid van kinderen en jongeren verbeteren, door laagdrempelige zorg en preventieve initiatieven op school en in de wijk.
3. Zorg en ondersteuning blijven toegankelijk, ondanks druk op personeel en middelen, door slimme samenwerking en innovatieve oplossingen.
4. Privacy en samenwerking worden beter geregeld, zodat professionals sneller kunnen ingrijpen bij signalen van problemen.
5. Veilige opvang en woonzekerheid voor iedereen, met speciale aandacht voor kwetsbare groepen zoals jongeren, vrouwen, LHBTIQ+’ers en statushouders.

Te bereiken door:
– Opleiden van sleutelfiguren zoals leraren, sportcoaches en jongerenwerkers om signalen van mentale problemen, huiselijk geweld en verslaving vroeg te herkennen.
– Structureel aanbod van mentale ondersteuning op scholen, inclusief vertrouwenspersonen, gastlessen en jongerenpsychologen.
– Pilotprojecten waarin huisartsen jongeren doorverwijzen naar sport- of cultuurcoaches als preventieve zorg.
– Vergroten van toegang tot laagdrempelige mentale zorg en stimuleren van sport, cultuur en dagbesteding als preventieve maatregel.
– Opschalen van opvangcapaciteit en tijdelijke woonruimtes voor spoedzoekers, met nadruk op veilige opvang voor kwetsbare groepen.
– Actieve vroegsignalering van armoede en dreigende huisuitzettingen door huurteams, wijkondersteuningsteams en andere professionals achter de voordeur.
– Uitbreiden van bevoegdheden en samenwerking om sneller interventies en vroeghulp mogelijk te maken, inclusief betere gegevensdeling met waarborging van privacy.
– Invoeren van een woonzekerheidsfonds om mensen met betaalachterstanden tijdelijk te ondersteunen en huisuitzettingen te voorkomen.
– Regionale samenwerking voor duurzame uitstroom uit opvang naar begeleid of zelfstandig wonen, inclusief een centraal loket.
– Stimuleren van maatschappelijke discussies en innovatieve oplossingen, zoals inzet van digitale hulpmiddelen en tijd voor zorgtaken tijdens werktijd.