Dagboek van een Raadslid: Sofia Schampers

Vandaag moest ik op tijd op het stadhuis zijn. Om half 10 had ik een afspraak om kennis te maken met iemand die vrij recent lid is geworden van D66 Tilburg, en graag actiever betrokken wil worden. We hadden een leuk gesprek, hebben een rondje gewandeld, en hebben er weer een actief lid bij! 

Om 11:00 uur zitten we iedere week met het fractiebestuur en -medewerkers om de week door te spreken. Wat moet er op de socials, en zijn er nog bijzonderheden voor de fractievergadering? Maar ook kijken we vooruit wat er de komende periode op de raadsagenda staat en of daar politiek gevoelige dossiers tussen zitten. Deze gevoeligheden bespreken we vervolgens ook kort tijdens de lunch met de wethouders. 

Vandaag duurde mijn lunch maar even, want om 12:30 uur moest ik als voorzitter van de Volggroep Binnenstad met andere voorzitters evalueren over het functioneren van Volggroepen. We krijgen de ruimte om wat verbeterpunten mee te geven, zodat we de volgende periode een nog betere portefeuille overstijgende verbinding met de stad en haar inwoners kunnen realiseren. 

Om 14:00 uur bespreken we tijdens een informatiebijeenkomst de uitvoeringsplannen m.b.t. CO2 maatregelen. Ik hoef hier zelf geen woord te voeren omdat we ook talent op moeten leiden. Ons burgerraadslid dat ook een kandidaat is voor de volgende verkiezingen zal dus iets vaker het voortouw nemen op klimaat woordvoeringen, zodat hij goed beslagen ten ijs komt de volgende periode. 

Om 16:30 uur staat het debat ingepland over Commerciële Buitenreclame. Het voorstel was om fossiele, vlees- en visreclames te verbieden op gemeentelijke reclamezuilen. In de discussienota een paar maanden geleden heb ik hier een verbod op gokken aan toe kunnen voegen, en de inzet vandaag is andere partijen overtuigen mijn amendement te steunen om ook alcoholreclame niet meer toe te staan in de openbare ruimte. Het is een stevig debat, maar ik loop met een goed gevoel naar buiten. 

Om 19:00 uur worden we bijgepraat over het Ruimtelijk Gebiedsperspectief voor Udenhout. Gelukkig horen we vooral positieve geluiden vanuit de insprekers en zijn we ook zelf als D66 Tilburg erg enthousiast over het plan dat voor ligt. 

De klapper van de dag hebben ze tot het einde bewaard, zoals wel vaker het geval is. Om 20:30 uur hebben we het debat over de Netwerkanalyse. Dat gaat kortgezegd over een goed deel van de verkeersstromen ín de stad, en hoe we dit kunnen sturen om bestuurders te bewegen zo veel mogelijk óm de stad heen te rijden. Dat betekent ook de versmalling van een van onze binnenstedelijke wegen, waar nu veel verkeer overheen gaat. Deze versmalling leidt volgens meerdere onderzoeken tot betere leefbaarheid, en dat staat voor D66 Tilburg voorop. Het is een stevig en lang debat, dit wordt nog een spannende raadsvergadering volgende week. 

Uiteraard praten we nog even na met bewoners die in groten getale zijn gekomen, en dus is het na enen als ik eindelijk in bed lig.

De wekker stond vroeg, want op dinsdag breng ik de kinderen naar school. Mijn vriend is de deur al uit voor het licht is. Als het spitsuur van tandenpoetsen, gymtassen en fietssleutels zoeken er op zit en mijn kinderen veilig en wel in de klas zitten maar ik een korte pitstop langs de supermarkt voor avondeten en koffie. 

Om 10:00 uur vertrek in naar het bureau in onze slaapkamer om mijn onlinecursus te volgen en wat raadswerk voor te bereiden. Uiteraard moet er ook was gedaan worden en andere saaie huishoudelijke klusjes dus voor ik het weet is het 15:00 uur: tijd om de kinderen op te halen op school. We moeten haasten, thuis omkleden want op dinsdag wordt er gesport. We brengen de oudste naar een hockeyteamgenootje, waarmee hij naar de training gaat terwijl ik met de jongste naar haar streetdance ga.

Als die les is afgelopen racen we naar de hockeyclub, halen de oudste op, en rijden weer naar huis. Het is inmiddels bijna 18:30 en in de tussentijd is mijn vriend thuisgekomen en aan het eten begonnen. Dit is het enige moment dat wij elkaar zien op vandaag want om 19:30 uur moet ik aanwezig zijn bij een bewonersbijeenkomst over de komst van een AZC. Dat is een lastige bijeenkomst met heel veel emoties, en desinformatie. Helaas hebben we ook in Tilburg politieke partijen die opruiing onder volksvertegenwoordiging scharen, dus ik heb moeite mijn rust te bewaren. 

De inwoners zijn ontevreden dat er AZC locaties gerealiseerd worden: “We hebben toch ook al noodopvang?” Op het moment dat de wethouder vertelt (aan deze groep boze inwoners) dat onze 2 noodopvang locaties zijn gecreëerd naar aanleiding van de aangenomen motie van een aanwezig raadslid, en daarbij mijn kant op wijst, wordt het wel even heel spannend. Ik probeer naderhand nog meerdere inwoners te spreken. Ik moet wel snel weer door, want ondertussen is de fractievergadering bezig, zoals iedere dinsdag. Er wordt bijna afgerond als ik aankom, en ik kan nog gauw mijn ei kwijt over de onrust die ik ervaren heb op de bijeenkomst, en de zorgen die dat bij mij opwekt. Na de vergadering sluiten we de avond af met een borreltje bij onze stamkroeg. Even stoom afblazen!

Dat was misschien een borreltje te veel gisteravond. Gelukkig brengt mijn vriend de kinderen naar school en word ik wakker gekust door mijn kinderen, waarna ik me nog een keer om kan draaien. Om 09:00 uur is het echt tijd om op te staan, wil ik nog iets gedaan krijgen vandaag. Om de kater te lijf te gaan begin ik met een half uur pilates, en kruip daarna uitgebreid in bad met een goed boek. Ik geef mezelf de ochtend vrij. Om half een haal ik de kinderen op, en lunchen we met z’n allen. ’s Middags ruim ik wat tijd in om de binnen druppelende moties en amendementen voor de raadsvergadering van komende mandag voor te bereiden. Ook schakel ik met diverse woordvoerders over mijn eigen amendement, zodat ik al een aantal mede indieners er onder heb staan voordat ik deze indien. 

Om 19:30 staat er weer een bewonersbijeenkomst op de planning, ditmaal voor een AZC in het centrum van Tilburg. Daar wonen nu een aantal jaren Oekraïense vluchtelingen, en je merkt dat het draagvlak hier beter is. Maar ook hier komt het gesprek een aantal keer op het gevaar van een AZC “voor mijn dochters”. Als Dolle mina, en bestuurslid van het Els Borst Netwerk ben ik me zeer bewust van de femicide cijfers, en hoe vaak vrouwen lastig gevallen worden. De framing dat dit vooral om vluchtelingen, asielzoekers, arbeidsmigranten en mannen met een migratieachtergrond zou gaan daar hou ik me ver van.

Dit is namelijk simpelweg niet waar, en gelukkig voelt de aanwezige woordvoerder van het COA ditmaal wel de ruimte die framing te ontkrachten met cijfers. Het heeft minder impact dan gehoopt, maar haalt wel de angel uit het gesprek. De afdronk van deze avond is vooral dat er gekeken moet worden naar een gezonde mix aan bewoners op een klein stukje stad. De wethouder kan dat toezeggen en deze avond verloopt rustig. Helaas heb ik door deze bijeenkomst wel mijn online vergadering met het bestuur van het Els Borst Netwerk moeten missen, maar dat betekent wel dat ik om 23.00 uur mijn bed in kan, en dat is voor mij zeer op tijd! 

Wat een week, en we zijn pas halverwege. Ik breng de kinderen weg, en verwacht een rustig dagje. Uiteindelijk hang ik een goed deel van de dag aan de telefoon met mederaadsleden, wethouders en fractiegenoten over de raadsvergadering van maandag. Er staan een hoop grote dossiers op de agenda, en niet iedere coalitiepartij is genegen om voor de grote voorstellen te stemmen. Dat betekent dat we de meerderheid moeten zoeken met oppositiepartijen.

Gelukkig waren we al met velen van hen in gesprek, voor een brede meerderheid, maar het wordt nu wel krap. ’s Middags haal ik de kinderen op school op, en pik onderweg mijn vriend op bij het station. Om 16:30 uur zijn we als raadsleden uitgenodigd voor een bijeenkomst waarbij verenigingen ons bijpraten over hun bestaan, en hun visie op het gebiedsperspectief waarover we maandag zijn bijgepraat. Ik ben net op tijd thuis om de kinderen in bed te leggen en daarna wandel ik een uur met mijn beste vriendin. We proberen in ieder geval een keer in de twee weken te wandelen, zodat we bij kunnen praten. In weken als deze is dat extra fijn. 

Vandaag begint mijn dag bij mijn oude werkgever, waar ik sinds kort weer af en toe bijspring om transportplanningen te maken. Ze hebben te maken met een langdurig zieke, en ook hier merk je de krapte op de arbeidsmarkt. Ik spring daar nu een paar uur per week bij, en daarmee zijn ze ver geholpen. Om half twee fiets ik vanuit daar naar de basisschool waar mijn oudste een opvoering heeft; het is een modern kerstverhaal. Mijn vriend is vanavond niet thuis, en als mijn oppas appt dat ze ziek is, waardoor ik noodgedwongen mijn plannen af moet zeggen, ben ik daar niet heel rouwig om. De rest van de avond kijk ik slechte series op de bank. 

Zaterdagochtend betekent zaalhockey van de oudste, en als coach ben ik er natuurlijk bij. Ze worden steeds beter, en ik merk dat de zaal ook bijdraagt aan de technische ontwikkeling van de jongens en de snelheid. Hopelijk zien we dat dit voorjaar ook weer terug op het veld! Gelukkig was de wedstrijd vroeg, want om half drie wordt op het gemeentehuis het Advies van het eerste Tilburgse Burgerberaad aangeboden. Ik heb daar destijds woord op gevoerd, en me hard gemaakt voor deze vorm van democratie, waar ik volledig achter sta.

Vooral omdat een evenwichtige weerspiegeling van de inwoners, via loting, op basis van informatie een gedegen en gedragen advies voorleggen aan de raad. Dat heeft zin. Daarnaast ging het burgerberaad over een ‘rechtvaardige energietransitie’, en ben ik woordvoerder Klimaat & Duurzaamheid, dus ook inhoudelijk is het voor mij belangrijk daar bij te zijn. Ik kijk er naar uit om het advies uitgewerkt te zien! 

Vandaag leg ik de laatste hand aan mijn amendement, ben een groot deel van de dag aan het bellen, en besluit om 15.00 uur mijn laptop dicht te klappen en telefoon weg te leggen. We hebben een spelletjesmiddag met lekkers en gekke muziek, eten frietjes en kijken een film. Om half 9, als de kinderen in bed liggen bel ik een paar mensen terug en ga op tijd naar bed. Morgen staat er een raadsvergadering op de planning met bijna evenveel moties en amendementen als een begroting. Van de 7 bespreekstukken ben ik er op 5 de woordvoerder, dus het is belangrijk scherp te zijn, dus ik ga op tijd naar bed.