Vrij en veilig door de stad

Beeld: Dana Marin via Unsplash

De straten, parken en pleinen van onze stad zijn er niet alleen om van A naar B te komen. Het zijn plekken om elkaar te ontmoeten, te spelen, te sporten, rond te dwalen. De openbare ruimte is de plek waar je je veilig hoort te voelen. Kinderen en vrouwen moeten zich vrij en veilig kunnen bewegen door onze stad. Verschillende incidenten hebben ons laten zien dat dat geen vanzelfsprekendheid is. We stellen onszelf bij nieuwe plannen daarom de simpele vraag: helpt dit een kind van acht om veiliger en vrijer door de stad te kunnen bewegen? En voelen jonge vrouwen zich prettig en veilig in deze buitenruimte? Daarom verdwijnen opgevoerde fatbikes uit het straatbeeld, geven we ruimte terug aan voetgangers en fietsers en gaan we door met maatregelen zoals 30 km/u. Daarnaast pakken we straatintimidatie actief aan, met betere meldmogelijkheden en zichtbare handhaving op plekken waar vrouwen zich nu nog onveilig voelen.

Amsterdam maakt ruimte om veilig te bewegen

Als het aantal autobewegingen net zo hard stijgt als de groei in Amsterdammers en werkenden, dan slokt de auto de openbare ruimte op en eindigt de stad onleefbaar. In een drukker wordende stad vraagt dat om duidelijke keuzes. De invoering van 30 km/u heeft al laten zien dat zulke keuzes leiden tot minder verkeersongevallen. We zetten het beschermen van de zelfstandigheid van minder ervaren of kwetsbare weggebruikers, zoals kinderen, ouderen en mensen met een beperking centraal. Daarom gaan we door met ‘Amsterdam maakt ruimte’, waarmee we de stad beter inrichten voor fietsers en voetgangers. Zo blijft de stad leefbaar en beter bereikbaar voor noodzakelijk autoverkeer, zoals nood- en hulpdiensten. Tegelijk voelen steeds meer Amsterdammers zich onveilig op de fiets. Dat komt door drukke fietspaden en grote snelheidsverschillen door elektrische vervoersmiddelen. Vooral opgevoerde fatbikes zorgen voor gevaarlijke situaties. Ze passen niet op de drukke Amsterdamse fietspaden en maken het verkeer onveiliger. Voor een deel is Amsterdam hierbij afhankelijk van landelijke wetgeving, maar we nemen regie door de wettelijke grenzen op te zoeken om dit probleem aan te pakken, zoals we dat eerder ook met de snorfiets hebben gedaan.

Veilig voelen in de openbare ruimte

Vrijheid gaat niet alleen over je kunnen verplaatsen, maar ook over je veilig voelen op straat, op het plein of in het park.  Dit zijn plekken om elkaar te ontmoeten, te spelen, te sporten en rond te dwalen. De openbare ruimte zou daarom een plek moeten zijn waar je je veilig voelt, ongeacht het moment van de dag. Helaas is dit nog altijd geen vanzelfsprekendheid. Te veel vrouwen en meisjes nemen noodgewongen nog een omweg, fietsen met hun sleutels in de hand, of doen alsof zij met iemand bellen – uit angst voor intimidatie of geweld. Dat is voor D66 onacceptabel. Daarom gaan we de openbare ruimte inrichten door de ogen van jonge vrouwen, want als zij zich ergens prettig en veilig voelen, dan doet iedereen dat. De jonge vrouw is hiermee een goede graadmeter voor een veilige en gastvrije openbare ruimte, Daarbovenop pakken we straatintimidatie actief aan door meldingen prioriteit te geven, zichtbaar te handhaven op plekken waar intimidatie vaak voorkomt en bewustwording te vergroten. Zo kan iedere Amsterdammer zich vrij, zelfstandig en op een veilige manier door de stad bewegen.

Veiligheid als randvoorwaarde voor vrijheid 

Vrijheid kan niet zonder de veiligheid om jezelf te zijn en te uiten. Daarom verdedigen we de grondrechten van Amsterdammers onvoorwaardelijk: de vrijheid om lief te hebben wie je wil, het recht om te demonstreren en het recht op veilig werken. We treden actief op tegen discriminatie, met een laagdrempelig loket waar Amsterdammers terechtkunnen en een professionele, structurele aanpak binnen de politie om discriminatie te herkennen en aan te pakken. De politie, onze wijkagenten voorop, zijn hierin een onmisbare partner als hoeders van de rechtsstaat, en door gebiedsgericht te werken versterken zij de sociale veiligheid. Hun dagelijkse aanwezigheid in de wijken geeft hen een scherp oog voor radicalisering, polarisatie en criminaliteit. Tegelijkertijd vraagt veiligheid in de 21e eeuw om meer dan enkel blauw op straat. Veel bedreigingen verschuiven bovendien naar het digitale domein, waar radicalisering en criminaliteit vaak verborgen blijven en kwetsbare groepen moeilijk te beschermen zijn. Het veiligheidsvraagstuk vraagt daarom om betere preventie, radicalere de-escalatie en intensieve samenwerking tussen verschillende partners, uit het veiligheids-, sociaal en zorgdomein.

Meedoen vanaf dag één

Al eeuwen trekt onze stad mensen die op zoek zijn naar kansen, veiligheid of een nieuw bestaan. Nieuwkomers uit binnen- en buitenland hebben altijd bijgedragen aan het unieke Amsterdamse karakter. Ook ligt het aan de basis van de economische kracht van Amsterdam: tegenwoordig voeden hoogopgeleide migranten onze kenniseconomie, en houden arbeidsmigranten sectoren met laagbetaald werk overeind. Amsterdam heeft ook een verantwoordelijkheid bij het opvangen en huisvesten van vluchtelingen. Wij staan voor het fundamentele recht op asiel en helpen in het bijzonder kwetsbare nieuwkomers.  Wij willen dat mensen vanaf dag één mee kunnen doen. Ook verblijven er in Amsterdam veel mensen zonder paspoort of verblijfspapieren. Zij leven vaak in parallelle, haast onzichtbare werelden in de stad, zonder toegang tot woonruimte, zorgverzekering, juridische bijstand of toekomstperspectief. Ook zij verdienen onze ondersteuning. Tegelijkertijd erkennen we dat immigratie spanningen met zich meebrengt, ook in Amsterdam. Bijvoorbeeld op de krappe woningmarkt, of wanneer arbeidsmigranten noodgedwongen op straat belanden. Er worden nog te vaak immigranten uitgebuit en zakken ongedocumenteerden door ons vangnet. Dat moet en kan anders.

Klik hier voor het volledige hoofdstuk en het volledige verkiezingsprogramma.