De eerste 100 dagen van wethouder Matthijs Sienot

Beeld: Bas van Setten

De eerste 100 dagen in drie woorden

Betaalbare, bereikbare woningen.
Daar zet ik me met mijn veelzijdige portefeuille al vanaf dag 1 voor in, want dat vormt een essentiële basis voor een vrij leven.

Wat geeft je energie?

Ik krijg veel energie van plekken waar mensen elkaar ontmoeten en vanaf dag 1 mee kunnen doen. In Utrecht zie je bijvoorbeeld sterk hoe dat werkt bij onze effectieve aanpak voor nieuwkomers, zoals asielzoekers en ongedocumenteerde mensen. Bij asielzoekers staat voorop dat niet alleen de nieuwkomers maar ook omwonenden vanaf dag 1 meedoen. Samen wonen, werken en leren op het asielbuurtcentrum en daarbuiten.

Deze aanpak werkt: we bevorderen integratie in onze stad en we zorgen dat deze kwetsbare mensen weer perspectief krijgen.

Wat bleek lastiger of anders dan je had verwacht?

Ik wist dat de woningnood hoog was, maar bij mijn werkbezoeken heb ik pas echt gezien en gehoord hoeveel mensen vastlopen door woningnood. Een woning heeft zoveel invloed op vrijheid en kansen, dat maakt elke keer grote indruk op me. Dat motiveert me enorm om dit probleem aan te pakken.

Wat is je echt bijgebleven?

De bezoeken aan locaties voor noodopvang en asielopvang zijn me het meest bijgebleven. Ik heb grote bewondering voor iedereen die zich dagelijks voor deze mensen inzet, maar zeker ook voor deze mensen zelf die zich door een stressvolle en moeilijke fase in hun leven heen moeten slaan. Wat me het meest raakt, is hoeveel talent er schuilgaat achter mensen die vaak alleen als asielzoeker worden gezien.

Wat wil je over een jaar bereikt hebben?

Over een jaar wil ik belangrijke stappen hebben gezet in de aanpak van de woningnood in Utrecht, met betaalbare en bereikbare woningen.

Dat betekent dat we niet alleen flink moeten bijbouwen, maar ook veel slimmer gebruik moeten maken van bestaande gebouwen. Hier ligt een grote potentie, als we splitsen, optoppen, uitbuiken en vergunningsvrij woningdelen tot en met vier personen mogelijk maken.

Daarnaast wil ik samen met het Rijk de tramlijn naar Rijnenburg een flinke stap dichterbij hebben gebracht, door te rekenen en tekenen aan een haalbaar plan.

Wat is het grootste verschil met je rollen als raadslid of kamerlid?

Als raadslid of Kamerlid kon ik vragen stellen. Als wethouder moet ik zorgen dat het gebeurt. Ik ben nu direct bestuurlijk verantwoordelijk voor veel complexe dossiers. Dat vraagt bijvoorbeeld veel afstemming met andere overheden, bij het Rijk en in de regio.

Neem de Rijnenburglijn: als volksvertegenwoordiger kon ik bijvoorbeeld zeggen dat het essentieel is dat deze er komt, en het college vragen hoe ze dit gingen regelen.

Nu ben ik zelf onderdeel van het college. En weet dat ik er samen met mijn collega’s in het college, de regio, de Provincie en in de landelijke politiek alles aan doe om de tramlijn mogelijk te maken. Ik ben ook heel blij met de brede steun voor de moties van D66 Tweede Kamerlid Robin Leijen. Hiermee spreekt de Kamer er brede steun voor uit dat Rijk en regio samenwerken aan een haalbaar plan waar geld voor moet worden gezocht.

Wat wil je Utrechters en D66-leden meegeven?

De onzekerheden in onze wereld zijn groot, door geopolitieke ontwikkelingen, maar ook door de opkomst van een ontwrichtende technologie als AI. En juist in een onzekere wereld is het belangrijk dat Utrecht een stad blijft waar mensen elkaar ontmoeten, een thuis vinden en mee kunnen doen. Dat vraagt om sterke buurten, goede woningen en kansen voor iedereen.