Menu
Het gesprek dat niet gevoerd werd.
Afgelopen week maakten we in de gemeenteraad iets bijzonders mee.
De publieke tribune zat vol. Vrijwilligers van corso’s en gondelvaarten, organisatoren van evenementen: betrokken inwoners. Mensen die zich zorgen maken over het nieuwe evenementenbeleid en daarom naar de raad waren gekomen. Ze wilden hun verhaal doen, maar vooral ook horen wat de raad daarvan vond.
Bloemencorso Sint Jansklooster • Beeld: d66
Maar dat gebeurde niet. De coalitiepartijen besloten het onderwerp van de agenda te halen. Volgens hen zou het anders “te politiek” worden. Maar laten we eerlijk zijn: een onderwerp van de agenda halen ís juist politiek. Het resultaat was dat alle aanwezigen weer naar huis konden. Zonder antwoorden. Zonder duidelijkheid.
Dat is zonde. Want ook ik vind dat het voorliggende evenementenbeleid geen sterk stuk is. Het mist visie. Het gaat vooral over regels en risico’s, en veel minder over hoe we de evenementen waar Steenwijkerland trots op is kunnen versterken en toekomstbestendig maken. Dat past helaas in een bredere lijn van dit college van BGL, PvdA, VVD en CU: de afgelopen jaren ontbrak het te vaak aan visie en een duidelijke koers.
Maar juist als een voorstel tekortschiet, moet je het gesprek voeren. Politiek betekent voor mij dat je naar mensen luistert, keuzes uitlegt en verantwoordelijkheid neemt. Ook, en misschien wel juist, als een plan nog niet perfect is. Want onzekerheid bij inwoners los je niet op door het debat uit de weg te gaan.
Steenwijkerland heeft ontzettend veel in huis: ondernemerschap, vrijwilligerskracht en evenementen die mensen verbinden. Dat verdient een overheid die niet alleen regels stelt, maar ook richting geeft. Die durft te kiezen, samenwerkt met de mensen uit de praktijk en open blijft staan voor betere ideeën. Alleen zo bouwen we stap voor stap aan een gemeente die vooruit blijft gaan.
