Elly Loos: Je moet mensen verbinden want je kunt geen hek om de gemeente heen zetten

Graag laten we de persoon achter de politicus zien. Rogier Verkroost interviewt Elly Loos over wat haar drijft. Wie is ze nog meer behalve dat nieuwe raadslid voor D66 in Kaag en Braassem? Hoe zet ze zich in voor de samenleving?

Hoe kwam je bij D66 terecht?

Mijn dochter Esther heeft een tijd in de gemeenteraad gezeten. Vorig jaar ging ze stoppen en vertelde ze me dat er te weinig mensen waren voor een nieuwe verkiezingsdeelname. Er werd een bijeenkomst georganiseerd om een wervingscampagne te starten. Daar ging ik naartoe, en toen kwam van het een het ander. Ik vond dat D66 een sterk democratisch geluid had in de raad. En ook in de gemeenteraden zie je tegenwoordig de roeptoeters. Dus ik zag het als taak om daar tegenwicht aan te bieden.

Uiteindelijk hadden we na die wervingscampagne behoorlijk veel kandidaten. Ik kwam niet op een verkiesbare plek. Ik vond dat ook wel prima. Maar toen werd ik ineens gekozen met voorkeursstemmen. En dan moet ik het natuurlijk ook waarmaken.

Ik vind mezelf een sociaal mens en een liberaal mens, dus dat komt bij D66 prima samen. Ik kom uit een ondernemersfamilie, en ben ook met een ondernemer getrouwd. Maar zelf heb ik altijd in de sociale sector gewerkt.

Wie is Elly in het dagelijkse leven?

Ik ben getrouwd met Henry. We hebben drie kinderen en twee lieve kleinkinderen.

Ik werk bij de gemeente Nieuwkoop in het sociaal domein. Ik houd me bezig met werk, inkomen en inburgering. In die rol heb ik me ook bezig gehouden met de opvang van minderjarige vluchtelingen en met de opvang van Oekraïners. Dat vond ik leuke dingen om te doen omdat je veel ad hoc moet regelen.

 Ik ging na het Atheneum studeren aan de Pedagogische Academie. (voorganger Pabo). Maar ik heb nooit voor de klas gestaan, want er was in die tijd weinig werk in te vinden. Via allerlei baantjes ben ik toen bij de gemeente terecht gekomen.

Ik ben nogal cultureel ingesteld. In mijn vrije tijd bezoek ik graag musea en ik lees veel boeken. Veel lezen doe ik al mijn hele leven, een soort eerste levensbehoefte. En tot slot houd ik van wandelen en fietsen.

Wie is je politieke voorbeeld?

Het zal voor een D66’er verrassend zijn maar dat is Dries van Agt. Niet zozeer om zijn beleid als minister, zeker niet toen met het abortusvraagstuk. Maar toen hij ouder werd kreeg ik bewondering voor zijn oprechte inzet voor het lot van de Palestijnen en voor natuur en milieu. En ook hoeveel moeite hij deed om dat op de agenda te krijgen.

En ik vond het mooi hoe hij uiteindelijk zelf zijn levenseinde koos, geheel tegen zijn vroegere christen-democratische standpunten in. Daarvan leer je dat je je hele leven kritisch na moet blijven denken.

Welk boek moet iedereen gelezen hebben?

Dat is Wilde Zwanen, dochters van China. Het is geschreven in de jaren 90 en speelt zich af in het China van 1900 tot en met de jaren 80. Het is een biografie van de schrijfster Yung Chang en van haar moeder en grootmoeder. Het schetst hun leven in de politieke en historische context van China in die tijd. Hoe levens beïnvloed worden, simpel door waar je wieg staat, intrigeert me.

Haar grootmoeder was nog een typisch klassieke Chinese vrouw met afgebonden voeten en haar ouders waren fanatieke aanhangers van het communisme. Ze deden alles met de beste bedoelingen, maar uiteindelijk werden ze beoordeeld en veroordeeld door het systeem. Ook lees je hoe China leed onder repressie en hongersnoden door het Maoïstische systeem. Het boek geeft veel inzicht. Op de middelbare school had ik een leraar die lyrisch was over Mao. Dat was het beste communisme volgens hem. Hij had geen idee wat die man aanrichtte in China. Dat was hier toen niet bekend.

Waarin wijk jij af van de norm?

Ik ben altijd erg aanwezig in gezelschappen. Meer dan gemiddeld. Daardoor kennen veel mensen me. Ik kom wel eens iemand tegen die mij kent, maar ik weet dan niet zo goed wie die persoon is. Eigenlijk wel een ergerlijk trekje van mij.

Wat is het grootste probleem van Kaag en Braassem?

Het grootste probleem is de ruimtelijke puzzel. Dat klinkt vreemd voor een gemeente met zo’n grote oppervlakte. Maar als je daar onze meren en het open weidelandschap vanaf haalt, houd je niet veel over.

En daarin hebben we ruimte voor wonen, ondernemen en recreatie nodig. Ondernemende mensen zijn belangrijk voor een gemeenschap en in de mate zoals je dat ziet in Kaag en Braassem, dat kom je maar weinig tegen. Dat geldt voor de bedrijven maar ook voor verenigingen en evenementen Er is overal wel een clubje van. De mensen zijn hier erg creatief en actief. En daar moet ruimte voor zijn en vooral niet teveel regels.

Wat wil jij nog in de politiek bereiken?

Eigenlijk wat ik daarnet zei. Ik wil de ruimte blijven bieden aan het particuliere initiatief binnen onze gemeente.

En ik wil graag verbindingen maken. Het valt me op dat sommige mensen nogal polariserend zijn over wie hier komen wonen. Volgens iemand die ik sprak komen er teveel mensen van buiten de Veen. Maar je kan geen hek om de gemeente heen zetten. Je zal mensen dus moeten verbinden. De mensen die hier al generaties wonen tot aan de nieuwste nieuwkomers. Dat gemeenschappen veranderen is normaal. Maar je kan voorwaarden scheppen om die gemeenschap hecht te houden.