Anke Kusters

“Voor een sociale gemeenschap met oog voor cultuur én voor elkaar”

Ik ben Anke Kusters en woon momenteel in Leimuiden. Niet iedereen zal zo leergierig en creatief zijn als ik, maar ik vind het ongelofelijk leuk om lokaal, regionaal als ook internationaal, de leefomgeving wat beter, wat ‘liever’ te maken. En dat start bij samenwerking en begrip voor elkaars standpunten en gevoelens.
Ik volgde het ’Women Leading in Change program’ van Female Wave of Change en onlangs rondde ik ook het ‘Inspired Women Lead mentoring programma’ succesvol af. Beide zijn internationale organisaties, die authentiek vrouwelijk leiderschap voorstaan en vrouwen over de gehele wereld met elkaar verbindt. Lokaal ben ik al enige jaren bezig met ‘de politiek’; eerst in de Adviesraad Sociaal Domein, vervolgens als burgerraadslid en nu – en hopelijk straks opnieuw – als raadslid. Als raadslid richt ik mij specifiek op het Sociaal Domein, Cultuur en verenigingsleven, Recreatie, Onderwijs, Jeugd en (deels) Ruimtelijke Ordening. Ik kan wel zeggen dat ik zo’n beetje ‘cultuur adem’: als zelfstandig ondernemer ‘De Cultuurstrateeg’, als auteur, songwriter en muziekproducer, als actief vrijwilliger bij WIJ Presenteert (stichting Kunst en Cultuur Kaag en Braassem) en fervent theaterbezoeker. De C van Cultuur, staat voor mij ook voor de C van Contact. Cultuur brengt verbinding tussen mensen, zorgt voor ontspanning en vermaak, maar mag soms ook wel uitdagen en aan het denken zetten. Ik heb me gespecialiseerd in de koppeling tussen Cultuur en Welzijn en ben bedenker en coördinator van het ThemaTheater, waar lokale maatschappelijke kwesties d.m.v. cultuur onder de aandacht worden gebracht. Het belang van iedere inwoner staat bij mij centraal. Ik heb altijd aandacht voor wat anderen beweegt, waarbij ik oordeelvrij wil luisteren en handelen. Analytisch als ik ben, benader ik een ‘probleem’ met nuance en bezie deze graag in relatie met andere zaken. Want ‘als er ontelbare problemen zijn, dan zijn er ook ontelbare oplossingen.’

Mijn speerpunten
§ Mentaal welzijn en jezelf kunnen zijn, nog centraler zetten in ons beleid, in ons gedrag en in een begripvolle houding naar elkaar. En vooral ook kijken naar de mens achter de scores/cijfertjes en naar de baten van verleende hulp i.p.v. eenzijdige focus op de kosten.
§ Samenwerken: inwoners invloed geven en laten meedenken en -beslissen door o.a. de participatiewijzer en het Denk Mee-platform ten volle te benutten.
§ Blijven investeren in het Sociaal Domein, Onderwijs, Cultuur, Recreatie en toerisme, in ons verenigingsleven en de vele actieve vrijwilligers, (sociale) ondernemers en mantelzorgers.

Samen zijn we de gemeente:
Men zegt altijd: ‘De jeugd maakt de toekomst’. D66 wil kinderen helpen hun talenten te ontdekken en wij zetten ons in voor een rijke schooldag voor sport- en muziekles en cultuur als volwaardig onderdeel in de klas, voor toekomstbestendige scholen (IKC’s) en breed toegankelijke speeltuinen, waar van jongs af aan buiten spelen en bewegen aangemoedigd wordt. Voor jongeren mogen meer activiteiten ontwikkeld worden en/of plekken waar ze bij elkaar kunnen komen. Laat jongeren ook zelf ontdekken wat ze leuk vinden en leer hun vaardigheden aan, die handig zijn voor later. Niet dat we op elke keuze kunnen toezien, maar verstandig omgaan met geld, het aanleren van emotieregulatie leidt ook tot vermindering van ervaren prestatiedruk. Leren stopt echter niet bij een bepaalde leeftijd; leren doe je, je hele leven lang. Onderwijs, maar ook de bibliotheken en online media spelen hier een belangrijke rol in.
Ik zet me op het vlak van preventie, zorg en welzijn specifiek in om het mentaal welbevinden te vergroten. Daartoe heb ik in 2025 een motie ingediend: om bewustzijn, openheid en meer begrip over mentale klachten te creëren en het eerlijke gesprek hierover op gang te brengen. Want dan pas worden vooroordelen (stigma’s) de kop in gedrukt en kan er een mentaliteitsverandering ontstaan. Ieder mens verdient liefdevolle aandacht, begrip en af en toe een seintje van ‘ik zie je’ of een oprechte vraag ‘hoe gaat het met je?’ of ‘wat is jou overkomen?’ en belangrijk ‘Hoe kan ik je helpen?’. Er is het laatste jaar, hard gewerkt om in beeld te brengen waar de ambitie van preventieve gezondheid nog niet ondersteund wordt door beleid, regel en uitvoering. Waar mensen niet in beeld zijn, is het moeilijk hun eventuele problemen of zorgvragen op te lossen of te verzachten. Laten we er dus met elkaar voor zorgen dat iedere inwoner, van klein tot groot, van jong tot oud(er), zich gezien en gehoord voelt.
De samenleving wordt steeds individualistischer en verhardt de laatste jaren in rap tempo. De hardste schreeuwers en grootste klagers laten hun onvrede soms in ongenuanceerde, kwetsende bewoordingen blijken en voeden een gevaarlijk wij-zij denken. Wat mij betreft is dat totaal onnodig en zouden we elkaar hier meer op mogen (blijven) aanspreken, ook om te komen tot constructieve oplossingen. Laat vooral ook van je horen als je iets positief vindt of het ergens mee eens bent.
Kortom, laten we zuinig én trots zijn op onze gemeenschapszin. Want samen maken we ons Kaag en Braassem.