Volodymyr Bevkh

Waar voel je je thuis? Die vraag kreeg ik vroeger vaak. Eerlijk gezegd moest ik daar toen best even over nadenken. Inmiddels weet ik het antwoord zonder twijfel: Eindhoven. Mijn veilige en vertrouwde thuishaven. De stad waar ik volledig mijzelf kan zijn en waar ik – soms met lichte paniek, maar vooral met trots – mijn kinderen zie opgroeien.

Ik ben geboren en getogen in Oekraïne, in de prachtige UNESCO-stad Lviv. Daar bracht ik mijn jeugd door en legde ik de basis voor mijn carrière als ambulancebroeder. Daarnaast was sport mijn grote passie. Ik deed aan atletiek, vooral sprinten op de 200 en 400 meter. Ik heb zelfs landelijke toernooien gelopen. Tegenwoordig sprint ik vooral achter mijn dochters aan – dat blijkt minstens zo intensief.

Op mijn achttiende verhuisde ik samen met mijn moeder en stiefvader naar Nederland, naar Eindhoven. Zij kwamen voor werk bij Philips en ik kwam voor avontuur, nieuwe kansen, een nieuwe taal en om nieuwe mensen te leren kennen. En eerlijk is eerlijk: het leren van de Nederlandse taal was soms een grotere uitdaging dan die 400 meter sprint.

Nu, 24 jaar later, wil ik mij met trots inzetten om Eindhoven en haar inwoners te vertegenwoordigen in de gemeenteraad.
Eindhoven is in die jaren enorm gegroeid en steeds internationaler geworden. Dat zie ik als een grote kracht van onze stad. Ik vind het belangrijk dat mensen die hier geboren zijn en nieuwe inwoners elkaar blijven vinden. Verbinding ontstaat niet vanzelf – daar moeten we samen aan blijven werken.

Ik geloof dat ieder kind, ongeacht achtergrond, de kans moet krijgen om zich te ontwikkelen en te studeren op het niveau dat bij hem of haar past. Daarnaast vind ik het belangrijk dat iedereen zich veilig voelt in Eindhoven. Niet alleen op straat, maar ook om zijn of haar mening te durven uitspreken – zelfs als die anders is dan die van de buurman of buurvrouw (zolang het maar gezellig blijft bij de koffie).

Ook onze ouderen verdienen blijvende aandacht in een snel groeiende stad. Zij hebben Eindhoven mede opgebouwd en verdienen het om centraal te blijven staan. Verder geloof ik sterk in vrijwilligerswerk. Of dat nu bij een buurtcentrum, zorginstelling of sportvereniging is: samen maken we Eindhoven sterker. En eerlijk is eerlijk, vrijwilligerswerk is ook een mooie manier om nieuwe mensen te leren kennen én om soms gratis koffie te drinken.

Privé ben ik een trotse vader van twee dochters en heb ik een liefdevolle en zorgzame vrouw die mij gelukkig regelmatig met beide benen op de grond houdt.

Ik ben supporter van PSV én van FC Eindhoven. Bij FC Eindhoven voetbal ik zelf al 24 jaar. Mijn snelheid is misschien iets afgenomen, maar mijn enthousiasme gelukkig niet.

Sinds 2005 werk ik binnen Archipel Zorggroep in verschillende medische functies. Momenteel ben ik werkzaam als Doe & Deel Coach, waarbij de wensen en het welzijn van cliënten centraal staan. Daarnaast ben ik vicevoorzitter van de ondernemingsraad.
In mijn vrije tijd sport ik graag. Voetbal en fitness staan meerdere keren per week op het programma – al moet ik soms onderhandelen met mijn agenda en mijn gezin. Daarnaast ben ik vrijwilliger bij Stichting Oekraïners in Eindhoven, waar ik mij inzet voor mensen die, net als ik vroeger, een nieuw thuis proberen op te bouwen.
Ik ben misschien niet geboren in Eindhoven, maar ik voel mij een echte Eindhovenaar: met een Oekraïens hart en een Eindhovense ziel.