Nieuws

“Juf, lachen is echt niet mijn ding”

“Juf, lachen is niet echt mijn ding.” Het was zo’n opmerking die Judith nooit meer is vergeten. Een leerling die ze probeerde op te vrolijken, maar die haar vooral liet zien hoe belangrijk het is om écht te luisteren. Niet invullen, niet aannemen. Maar vragen, doorvragen, en het kind zelf laten spreken.

Voor Judith zat onderwijs er al vroeg in. Als jong meisje paste ze op haar neefje, later gaf ze als vijftienjarige haar eerste trainingen aan kleuters op de korfbalvereniging. Het was voor haar al snel duidelijk: ze wilde iets betekenen voor kinderen, voor hun ontwikkeling en voor hun kansen.

Beeld: Kees Wouters

Beeld: D66 Rijswijk

Judith Fransen - Beeld: Jeroen Mooijman

1 / X

Judith Fransen

Kandidaat-raadslid

Wemke van der Weij

Raadslid

28.02.2026
D66

Een jaar in Peru: de plek van je wieg bepaalt zoveel

Na haar studies onderwijskunde en orthopedagogiek vertrok Judith voor een jaar naar Peru om te werken met straatkinderen. Ze zag hoe zesjarige jongens schoenen poetsten om geld te verdienen, hoe achtjarige meisjes snoep verkochten om hun familie te helpen. “Daar besefte ik hoe bepalend de plek van je wieg is,” vertelt ze. “Maar ik zag ook iets anders: kinderen hebben een ongelooflijke veerkracht. Hoe moeilijk hun omstandigheden ook zijn, ze blijven groeien, blijven dromen.” Die ervaring nam ze mee terug naar Nederland en later naar het onderwijs.

Niet over kinderen praten, maar mét hen

In het speciaal en regulier onderwijs werkte Judith als leerkracht en later als intern begeleider. Ze begeleidde kinderen voor wie leren net even anders verloopt, en deed dat altijd samen met ouders, leerkrachten en hulpverleners. Maar het belangrijkste gesprek, vindt ze, is dat met het kind zelf. “Er wordt zo vaak óver kinderen gepraat. Terwijl zij zelf heel goed kunnen verwoorden wat ze nodig hebben. Daarom ga ik altijd met hen in gesprek. Hun stem moet leidend zijn.”

Van klaslokaal naar lokale politiek

Dat uitgangspunt — niet over, maar mét mensen praten — neemt Judith mee naar de politiek. Ze is al meerdere jaren actief achter de schermen bij D66 Rijswijk en ziet het als haar taak om de stem van inwoners op te halen én terug te brengen. “Rijswijkers weten vaak precies wat er niet goed gaat in de politiek. Maar ze zien minder wat er wél gebeurt. Daarom moeten we niet alleen luisteren, maar ook uitleggen wat we doen en waarom. Het werkt twee kanten op.”

De scholentour: krachtige verhalen en duidelijke opdrachten

Samen met D66-gemeenteraadslid Wemke van der Weij bezocht Judith de afgelopen periode een groot aantal Rijswijkse scholen. Ze luisterden naar verhalen over werkdruk, huisvesting, verkeersveiligheid en de behoefte aan meer samenwerking met de gemeente. Maar vooral hoorden ze hoe scholen, ondanks uitdagingen, elke dag opnieuw bouwen aan kansen voor kinderen.

Wat Judith het meest opviel, was hoe breed de behoeften zijn — van betere lokalen en rustige ruimtes voor ondersteuning tot schoolpleinen die groener en uitnodigender mogen worden. Scholen vertelden hoe belangrijk het is dat zij een centrale plek in de wijk krijgen, waar ouders, buurtbewoners en ondernemers elkaar kunnen ontmoeten. Ook werd duidelijk dat er behoefte is aan een helder overzicht van beschikbare plekken voor kinderen die extra ondersteuning nodig hebben, zodat ouders niet hoeven te verdwalen in het systeem.

Een Rijswijk dat kinderen ziet zoals ze zijn

Judith staat voor een politiek die dichtbij mensen staat, en vooral dichtbij kinderen. Een politiek die luistert, uitlegt en handelt. In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in Rijswijk wil ze zich blijven inzetten voor een stad waar elk kind gezien wordt, waar onderwijs en jeugdzorg samenwerken, en waar de politiek niet op afstand staat, maar naast inwoners. “Kinderen weten vaak precies wat er nodig is,” zegt ze. “Het is aan ons om te zorgen dat we luisteren en dat we er iets mee doen.”

Dit artikel verscheen eerst op InRijswijk.nl.

Home Nieuws De Rijswijkse onderwijsstem