Statenlid Marcel Steeman
“misschien moet je eens gaan kijken bij Provinciale Staten” zei de voorzitter van de talentcommissie, na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Ik was al lang lokaal actief in Castricum, in de raad, als fractievoorzitter en tenslotte als wethouder. Na de verkiezingen kwam ik weer terug in de raad, waar ik vanuit de oppositie met lede ogen moest toezien hoe een nieuw college voortvarend al “mijn” dossiers de andere kant op stuurde. Met de Provincie had ik in de jaren in Castricum veel ervaring. Bij woningbouwplannen, natuurbegrenzingen, mobiliteitsvraagstukken, grote inbreidingen, Schiphol en -voor Castricum specifiek- het Provinciale archeologische depot Huis van Hilde. Haarlem leek altijd een beetje ‘veraf’, maar als een stevig doorrokende Johan Remkes weer eens op bezoek kwam bleek het eigenlijk heel benaderbaar en behulpzaam. Een soort ‘grote broer’ van de Noord-Hollandse gemeenten.
De eerste bezoeken aan de fractie waren bijzonder. Een imposant fractiehuis en een stapel dossiers die allemaal even belangrijk leken; ik voelde me helemaal thuis tussen de denkers en doeners van D66 Noord-Holland. Een plek op de kandidatenlijst was nog een behoorlijke selectieprocedure en de daaropvolgende verkiezingsstrijd was intensief, met veel kilometers, kilo’s flyers en de meest bijzondere debatlocaties (schuren, boerderijen, musea, zaaltjes…).
Het statenlidmaatschap zelf was bijna net zo intensief. Het kost in ieder geval een hele dag, wat gelukkig goed te regelen was thuis en op het werk. Veel avondjes fractie, zaterdagen fractiebezoeken en veel praten, lezen, voorbereiden, overleggen, schrijven. Het mooiste verschil met de gemeentepolitiek vond ik de onderwerpen; de Provincie gaat écht ergens over en dat is de laatste jaren alleen maar meer geworden. Noord-Holland heeft een sleutelrol in de woningbouwdossiers, stikstof, mobiliteit, energietransitie, transitie van het landelijk gebied… altijd in iemands achtertuin, altijd relevant, veel dichterbij dan je zou denken. Het was jammer dat in onze statenperiode ook de volledige coronaperiode zat, waardoor we enorm hebben moeten pionieren met digitaal vergaderen… maar waardoor er ook heel veel ontmoetingen niet door zijn gegaan. Maar ja: een vergadering met 120 insprekers voorzitten vanaf een schermpje in een verder volledig leeg provinciehuis was ook wel weer bijzonder.
Als je het ziet zitten om statenlid te worden: ik kan het alleen maar aanraden. Ga eens kijken bij de fractie, kom eens in de zaal bij een vergadering, steek je licht op bij de huidige statenleden die stuk voor stuk benaderbaar en behulpzaam zijn.