Iedereen draagt bij naar nut en vermogen

Welvaart is de basis voor een gezonde samenleving. Welvaart staat aan de basis van een goed voorzieningenniveau. Maar een goed voorzieningenniveau is ook een voorwaarde voor welvaart.
Er bestaat dus een grote verwevenheid tussen deze twee aspecten binnen de samenleving. Beide onderdelen verdienen daarmee een goede ondersteuning van de overheid en dus ook een goede ondersteuning door de gemeentelijke overheid.
Als liberale partij gaan wij er van uit dat inwoners zelf in staat zijn voor hun eigen welvaart, en daarmee voor de collectieve welvaart, te zorgen. Waar er gaten ontstaan moet de overheid echter als regisseur optreden, soms als marktmeester waar de markt niet goed functioneert, en als zelfstandige instelling daar waar maatschappij en markt geen voorzieningen kunnen of willen treffen.

De gemeente is op verschillende manieren betrokken bij het aan het werk helpen van mensen zonder werk. Mensen met een bijstandsuitkering, mensen met een zogenaamde ‘afstand tot de arbeidsmarkt’, en statushouders.
Het gemeentelijk samenwerkingsverband waar Aalsmeer gebruik van maakt staat landelijk bekend als een van de meest strikte van Nederland. Ook blijven de prestaties achter wat betreft mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Sinds kort heeft het Werkplein ook een taak in het helpen van statushouders richting arbeidsmarkt.

Ongeacht welke ideologie men aanhangt zal iedereen het er over eens zijn dat mensen aan het werk moeten worden geholpen op een manier dat zij niet meer terug keren in een uitkeringssituatie. Ook moet vrijwilligerswerk een alternatief kunnen vormen op betaalde arbeid, zeker waar vrijwilligerswerk zowel maatschappelijk als economisch vaak meer relevant is dan zogenaamde ‘wegwerpbaantjes’. Er is hier nog een wereld te winnen.

D66 stelt daarom voor dat:

De term ‘duurzame uitstroom’ betekent dat mensen langer dan 2 jaar aan een stuk aan het werk zijn en niet mee terug hoeven te vallen op een uitkering. Op dit moment is de norm ‘minder dan 1 jaar’.

Er effectiever wordt samengewerkt met het lokale bedrijfsleven om mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt aan het werk te krijgen.

Er wordt gefocust op kwalitatieve uitstroom in plaats van kwantitatieve uitstroom. Dat wil zeggen dat er, ter ondersteuning van een duurzame uitstroom, wordt gefocust om daadwerkelijke bij de persoon passende arbeid in tegenstelling tot een theoretische definitie van ‘passende arbeid’ en dat daar de nodige tijd voor wordt genomen.

Afhankelijk van de persoonlijke situatie, vrijwilligerswerk een (tijdelijk) alternatief kan zijn voor betaalde arbeid en erkenning krijgt als volwaardige arbeid met een belangrijke maatschappelijke relevantie.

De afdeling Werk en Inkomen en, in het verlengde daarvan, het Werkplein, tot de meest vooruitstrevende uitvoeringsorganisaties in Nederland gaan behoren in plaats van de meest conventionele.

Er bij de begeleiding van nieuwkomers zoals statushouders rekening gehouden wordt met in het verleden behaalde diploma’s en werkervaring en dat er ruimte gelaten wordt voor vervolgopleidingen ongeacht de leeftijd. Ook zal er ingezet worden op psychologische begeleiding waar dat gewenst is.

Leven in schulden en armoede is een vicieuze cirkel met grote gevolgen, zoals stress, slechte gezondheid en uitsluiting. De gemeente staat voor de uitdagende taak om inwoners met problematische schulden te helpen. Daarbij wordt niet alleen ingezet op het aanpakken van de schulden, maar ook op het voorkomen van armoede en schulden en daarmee preventie.

Armoede is meer dan alleen gebrek aan geld. Het kan een web van problemen veroorzaken die elkaar versterken. Economische tegenslagen, ingrijpende gebeurtenissen zoals een scheiding, sociale druk en beperkte vaardigheden maken het leven dan een zware uitdaging. Armoede heeft verstrekkende gevolgen. Voor mensen kan het leiden tot gezondheidsproblemen, sociale uitsluiting, schulden en dakloosheid. D66 vindt dat het aanpakken van armoede is niet alleen een kwestie van solidariteit is, maar ook van maatschappelijke noodzaak. In Aalsmeer kennen de meeste minimaregelingen een grens van 125% van het minimum inkomen. D66 vindt dat die grens 130% moet zijn.

D66 pleit voor de volgende acties :

– D66 staat een verruiming van de in Aalsmeer geldende inkomensnormen voor het gebruik van minimaregelingen naar 130% en voor meer gedifferentieerde percentages voor ondersteuning zodat bij het bereiken van een bepaalde inkomensnorm niet in een
keer alle regelingen vervallen

– D66 vindt dat “Voorkomen beter is dan genezen” en het uitgangspunt moet zijn bij preventie. Daarom moet er blijven geïnvesteerd worden in bewustwording, vaardigheden en wilskracht bij inwoners om de eigen financiën op orde te hebben en houden, waardoor problematische schuldsituaties voorkomen worden. Dit in samenwerking met partners, zowel binnen als buiten de gemeentelijke organisatie.

– Wanneer er een verschil van inzicht bestaat tussen de afdeling schuldsanering en de afdeling werk en inkomen heeft de afdeling schuldsanering de doorslaggevende stem

Door de interactie tussen de hoogte van uitkeringen, het minimumloon en de verbonden subsidies en toeslagen wordt de uitkeringsgerechtigde vaak financieel ‘gestraft’ door aan het werk te gaan. Gemeentelijke ondersteuning en toeslagen moeten verstrekt worden op basis van verschillende inkomenscriteria om te voorkomen dat er bijgedragen wordt aan de ‘armoedeval’ en ‘doorgroeival’.

Er moeten mogelijkheden worden gecreëerd om met behoud van uitkering extra inkomsten te vergaren en vrijwilligerswerk te doen. Men kan pas uit de carrousel van uitkeringen en tijdelijk werk stappen wanneer er voldoende werkervaring kan worden opgedaan en gewerkt kan worden aan een netwerk om tot passende arbeid te komen. Er zijn in Nederland diverse experimenten op dit gebied waarbij kan worden aangesloten.