Elze Woudstra: Opkomen voor vrouwen die elke dag onzichtbare keuzes maken

Voor Elze Woudstra, fractievoorzitter van D66 Rijswijk en nummer 3 op de lijst bij de komende gemeenteraadsverkiezingen, begint politiek niet bij regels of vergaderingen, maar bij iets veel fundamentelers: vrijheid en veiligheid. “Je veilig voelen en je eigen richting kunnen kiezen, dat is voor mij een basis,” zegt ze. “Als kind was ik al een soort mediator. Ik kon niet tegen onrecht, niet tegen buitensluiten. Iedereen moest mee kunnen doen, op het schoolplein en daarbuiten.”

Diepe overtuiging

Toch merkte Elze, juist in gesprekken met jonge meiden en vrouwen in Rijswijk, dat gelijkwaardigheid minder vanzelfsprekend is dan ze ooit dacht. Ze groeide op in een familie waarin vrouwen hun eigen plek bevochten. Haar oma moest stoppen met werken, terwijl ze daar plezier en waardering uit haalde. Haar Friese oma -Beppe- werd verteld dat ze niet oud zou worden. Ze werd 95 jaar. “Mijn moeder en tante lieten zien dat er veel veranderd was. Ik dacht echt dat gelijkwaardigheid bereikt was.” Maar de verhalen die Elze hoorde, vertelden iets anders. De loonkloof. De babyboete. Het pensioengat. Ongelijkheid in gezondheid. Verwachtingen op het schoolplein. “Voor veel meiden en vrouwen is gelijkwaardigheid nog steeds geen realiteit. Dat raakte me. Van binnen kookte ik. En dus kwamen er gesprekken en daarna actie.

Van gesprekken naar verandering

Die actie nam verschillende vormen aan. Elze zette zich in voor vrouwengezondheid, onder andere via gesprekken met professionals en politici over betere zorg en meer kennis over vrouwengezondheid en het oprichten van stichting Leef! Ze werkte aan relaties door met mensen te praten en het samen met raadscollega’s op de agenda te zetten. En ze richtte zich op plekken in de stad waar vrouwen zich onveilig voelen. Dit zijn toch vaak plekken waar mannen nooit over nadenken.

“Veel keuzes die vrouwen dagelijks maken, zijn voor mannen geen onderwerp,” zegt ze. “Ga ik wel of niet alleen met de bus? Loop ik deze straat in? Wat trek ik aan naar mijn werk? Wat hoor ik achter me? Geef ik antwoord aan een vreemde? Ben ik te ambitieus? Te vriendelijk? Te… iets?” Vrouwen stellen die vragen vaak zonder het zelf door te hebben. “We vinden het normaal. Ik ook. Maar dat is het niet. En het hoeft niet zo te zijn.” Voor Elze begint verandering bij het uitspreken van die ervaringen, het stellen van vragen en het luisteren zonder oordeel. “Je vrij voelen. Gewoon de deur uit kunnen. Zelf kiezen wie je ziet, hoe je leeft en wat je toekomst wordt. Dat zou voor jonge meiden en vrouwen normaal moeten zijn. Ook hier in Rijswijk.”

Elze zit al 8 jaar in de gemeenteraad en was de afgelopen 4 jaar fractievoorzitter van D66 Rijswijk. Vanuit die rol ziet Elze hoe de gemeente Rijswijk verschil kan maken. Niet alleen met beleid, maar met concrete acties en keuzes in de openbare ruimte. Verlichting die niet alleen van boven komt, maar ook van opzij zodat zichtlijnen beter worden. Minder blinde muren en meer overzichtelijke routes, bijvoorbeeld naar Station Rijswijk.

Zorgen voor plekken waar altijd reuring is, waar je iemand kunt aanspreken als je je niet veilig voelt. En speel- en ontmoetingsplekken waar ook jonge meiden en vrouwen zich prettig voelen – om buiten te zijn, te sporten of gewoon te hangen, zonder gedoe. “Veiligheid is geen gevoel dat je iemand kunt aanpraten,” zegt ze. “Het is iets dat je moet kunnen ervaren. In je straat, op weg naar school of werk, in de bus, in het park. Vrijheid en veiligheid zijn meer dan woorden. Daar moet je op kunnen rekenen.”

Met haar ervaring in de gemeenteraad, haar inzet voor vrouwenrechten en haar plek als kandidaat bij de Tweede Kamerverkiezingen, wil Elze blijven bouwen aan een Rijswijk waar iedereen vrij en veilig kan leven. Niet alleen door te praten, maar door te doen. “Het begint bij luisteren,” zegt ze. “En dat vertalen naar keuzes, ook in onze gemeente.

Die keuzes om meer te doen voor jonge meiden en vrouwen moeten we durven maken”.