Maak kennis met Zgjim Osmani

Onze Zgjim Osmani vertelde aan InRijswijk.nl zijn bijzondere verhaal. Een verhaal van het belang van kansengelijkheid.

Beeld: Privé archief

Het vluchtelingenkamp

“Waar zijn jouw mama en papa?”, zei de vrouw op het vluchtelingenkamp. Ze sprak een taal die ik niet kende, toch begreep ik haar meteen. Ik was vier jaar oud toen ik verdwaalde in een vluchtelingenkamp in Macedonië. Overal om me heen klonk een taal die ik niet begreep.

“Iemand van de hulptroepen knielde voor me neer”, vertelt Zgjim Osmani “en probeerde mij gerust te stellen. Even later stond ze met een megafoon in haar hand, terwijl mijn naam over het kamp galmde. In de verte, bij het centrale punt van het kamp, renden mijn ouders op me af. Ze hadden mij gelukkig gevonden. Hier begon mijn verhaal en daar wil ik even bij stilstaan.

Weg van de oorlog, Veilig in Nederland

Mijn ouders vluchtten in 1999 voor de oorlog in Kosovo naar Nederland. Als kind van vluchtelingenouders groeide ik in Nederland op met beperkte kansen. Armoede was dagelijkse realiteit. Mijn ouders waren jarenlang afhankelijk van de voedselbank en tweedehands kleding, desondanks zorgden mijn ouders er altijd voor dat ik er netjes en verzorgd uitzag. Deze ervaringen hebben mij gevormd. In diezelfde periode werden we omringd door de warmte van onze buren, ouders van klasgenoten, vrijwilligers en gezinnen die we daarvoor niet kenden. Als ik daaraan terugdenk, besef ik hoeveel bijzondere mensen we hebben mogen ontmoeten.

Van mijn ouders leerde ik hoe belangrijk een sociaal vangnet en goed onderwijs zijn om je veilig te voelen en jezelf te kunnen ontwikkelen. Voor hen was onderwijs de sleutel om je dromen waar te maken. “Het maakt niet uit of je voorin of achterin de klas zit”, zeiden ze. “ Als je maar blijft werken voor wat je wilt bereiken. Want hard werken blijft nooit onopgemerkt.”

Uit die omstandigheden ontstond mijn drijfveer om verder te komen, tegen alle verwachtingen in. Dat beloofde ik mijn ouders. Wat mij vandaag onderscheidt, is dat mijn inzet voortkomt uit mijn persoonlijke verhaal. Ieder kind verdient het recht op een mooie toekomst, en ieder mens draagt een uniek verhaal met zich mee. Ik nodig iedereen uit om uit zijn bubbel te stappen, elkaar te ontmoeten en verhalen te delen. Laat je inspireren.

Het is mijn sterke overtuiging dat goed onderwijs de basis vormt voor gelijke kansen. Ik zie mogelijkheden om het onderwijs toekomstgerichter in te richten in Rijswijk, met meer aandacht voor meertaligheid, gezondheid, sport en sociale ontwikkeling. Daarnaast liggen er kansen om de sociale samenhang te versterken. Zo moet de gemeente wat mij betreft blijven investeren in sociale initiatieven en directe ondersteuning voor kwetsbare inwoners, zoals leerlingenvervoer voor het speciaal onderwijs, kleding- en voedselbanken en financiële steun voor schoolspullen.

In de huidige gemeenteraad van Rijswijk heb ik prachtige mensen ontmoet die zich, van links tot rechts, inzetten voor de inwoners van onze stad. Zonder namen te noemen wil ik hen bedanken voor hun waardevolle bijdragen. Ik hoop dat ze dit zien als een handreiking voor een positieve campagne, waarin we lief en respectvol met elkaar omgaan. Als toekomstig raadslid hoop ik met hen samen te werken en te investeren in de toekomst van Rijswijk. Samen wil ik een krachtige boodschap uitdragen aan alle kinderen en jongeren die zich kansarm voelen: blijf je dromen volgen, want het kan wél.

De kinderen van vandaag zijn onze toekomst. Dat besef dringt nog dieper tot me door nu ik zelf vader ben van een vierjarige. Trots breng ik hem veilig naar zijn eerste schooldag, terwijl zijn stoere papa stiekem in tranen is. Geen angst om verdwaald te raken, geen onzekerheid of iemand hem zal komen ophalen. Ieder kind verdient het recht op een mooie toekomst.