Natuurlijk. Natuurlijk Spelen!

De lente komt. Je kan ‘met-zonder-jas’ naar buiten. En dus is het ook tijd voor tikkertje, een rondje fietsen en spelen in de speeltuin. Mijn dochters favoriete seizoen breekt aan.

In Renkum spraken we af dat we wegen gaan inrichten vanuit het gezichtspunt van een kind. Dus de auto, die is te gast. Zonder ouders op de fiets naar school, dat is het doel. Voetballen op straat, dus parkeren moet soms ietsje verder weg. Denk maar even aan je eigen jeugd; prachtig streven toch?

Helaas duurt het erg lang voor we dit doel hebben bereikt. Een straat opbreken, een wijk anders inrichten, dat zijn trajecten van jaren. Heel veel jaren. Kinderen van zes voetballen tegen die tijd allang niet meer op straat. Die willen ‘hangen’. Daar moeten we dus ook voldoende plek voor houden trouwens. En vooral niet doen alsof iedereen die hangt ook ‘lastig’ is.

Als lid van het ‘resultaten-College’ ben ik erg trots op wat we bereikten de laatste twee jaar. Eén van mijn teleurstellingen is het speelbeleid. Daar is nog veel te weinig mee gedaan. Terwijl de financiën het toestaan om aan de slag te gaan. Laten we dat dus tot prioriteit maken.

Renkum kent relatief veel speelplaatsen. Pleintjes, met speeltoestellen. Veel goed bedoelde ‘apparaten’. Maar ze passen niet bij het karakter van onze gemeente. Natuurlijk. Groen. Zo moeten ze worden.

In heel Nederland zijn er prachtige voorbeelden. Natuurlijke speelplaatsen. Een grote omgevallen boom; houten balken die uitnodigen om overheen te huppelen, houten paaltjes om mee te balanceren. Onnodig duur zijn ze ook niet, de tijd dat deze aanpak exotisch was ligt ver achter ons.

Als je nu zes bent, kun je het nog meemaken. In Doorwerth, op het schoolplein van De Atlas, gaan we ermee van start. In Renkum, op de plaats waar de Albert Schweizerschool stond, komt de volgende. Zullen we naar het gemeentehuis in Oosterbeek ook snel beginnen? Deze wethouder Sport staat in de startblokken. Aan de slag dus.