Zijn acties waren overrompelend, avontuurlijk en vaak ook speels. Zo stond tijdens de ochtendspits langs een belangrijke uitvalsweg, de Paviljoenslaan, het Vlooienveld in de Haarlemmerhout plotseling vol met tientallen borden waarop werd opgeroepen op D66 te stemmen en Haarlem zo groen te houden (zie foto). Na de spits waren de borden weer snel weg en om ergens anders gebruikt te worden, bijvoorbeeld op de Grote Markt rond een tafel waar wethouders op dat moment een glas dronken. Hij zorgde altijd dat een persfotograaf aanwezig was, belde hem rechtstreeks.
Ook verspreidde hij in half Haarlem met zijn hulptroepen folders over het belang van groen, ten gunste van D66. Hij betaalde het zelf. Alle andere partijen wilden destijds de groengebieden volbouwen. GroenLinks was er ook lang voorstander van, maar ging op het laatste moment om.
D66 had door de overwinning in 1990 een sleutelpositie en vormde een coalitie die besloot een referendum te houden over de bebouwing van de groengebieden. Opnieuw kwam Gerard Nol in actie en opnieuw met succes (zie foto). Een overgrote meerderheid van Haarlemmers keerde zich tegen de bebouwing. De uitslag van het referendum was overduidelijk. Ruim tachtig procent stemde tegen. Geen bebouwing van de groengebieden dus. Auto’s reden ’s nachts luid toeterend door de meest betrokken wijken.
En zo was Gerard Nol van groot belang voor D66 en de stad. Je kan je zo’n campagne-fanaat alleen maar wensen. We zullen hem missen, niet alleen vanwege die campagnes, maar ook als de vriendelijke man die hij was.
Paul Marselje
