Afscheidsspeech wethouder Sandra van de Waart – 2 juli 2026

Lieve mensen, 

Wat fijn dat jullie er zijn. 

Als je wethouder wordt, weet je altijd dat het een tijdelijk avontuur is. Twee jaar geleden stak ik mijn vinger op om Armand van der Laar op te volgen namens D66 Rijswijk.  

Ik keerde terug naar Rijswijk als wethouder, en daar heb ik geen moment spijt van gehad. Wethouder zijn is een heel leuke en eervolle functie. Een functie die ik met heel mijn hart heb vervuld. Wat mij betreft had het langer mogen duren. Maar nu het is afgelopen, kijk ik er met veel plezier op terug. 

Vanaf de dag dat ik begon heb ik mijzelf voorgenomen het op zo’n manier te doen dat ik thuis mijn dochters kon vertellen dat ik mij iedere dag op de beste manier mogelijk heb ingezet voor de toekomst van onze stad. Ook de kinderrechtenambassadeurs waren voor mij een goede spiegel. Als je bijvoorbeeld aan kinderen vraagt wat we moeten doen op gebied van verkeer, krijg je niet als antwoord dat je zo goed mogelijk moeten kunnen doorrijden met je auto. Ze willen veilig naar school, kunnen fietsen en in de buurt fijn spelen. 

Toch ben ik als wethouder Mobiliteit in uren het meest bezig geweest met de auto. De nieuwe aanpak Beatrixlaan (of zoals we nu zeggen de S106), doorstroom op de Treubstraat, nieuwe Kadernota parkeren, betaald parkeren in de Plaspoelpolder. Doorstroom wil iedereen en bijna geen volwassene die graag betaald parkeren wil, totdat… ze de auto niet meer in de straat kwijt kunnen natuurlijk. Ik begrijp het, maar het onderliggende probleem is natuurlijk gewoon te veel auto’s. Daarom heb ik mij zo hard heb gemaakt voor het snel realisteren van station Rijswijk Buiten, was ik zo blij met een extra bushalte en stond ik regelmatig op de foto met een fiets.  

Als wethouder Stadsontwikkeling springen de besluiten van grote ontwikkelingen zoals het HBG, Sijthof en het Havengebied natuurlijk het meest in het oog. Toch zijn het juist de stappen erna die het meest zichtbaar en voelbaar zijn in de stad. Als je nu door Rijswijk fietst zie je gewoon: we zijn aan het verbouwen, we werken aan een nieuw Rijswijk. 

En zoals dat gaat bij een verbouwing niet alles gaat goed.  Als er één situatie is die mij als wethouder ‘s nachts wakker heeft gehouden is dat de overlast die direct omwonenden ervaarden tijdens de sloop van de voormalige Terp in Bogaard Stadscentrum. Ik had als bestuurder het liefst de tijd terug willen draaien, maar dat kan natuurlijk niet.  Na heel emotionele gesprekken met bewoners vroeg ik me af: wat kan ik wel voor deze mensen betekenen?  Er zijn nu stappen gezet. Ik heb niet de illusie dat de bewoners hun vertrouwen terug hebben, maar ik hoop dat de maatregelen enige rust bieden en ze zich in ieder geval gehoord voelen.

Een verhaal waar ik mee thuis kon komen bij mijn dieren liefhebbende tieners was dat over de ransuil in Pasgeld. Dat we ransuilen hebben in Rijswijk zegt iets over ons groen en onze biodiversiteit. Maar ja, deze zat op een ongelukkige plek. Niet voor de uil, maar wel voor degene die er woningen wilde ontwikkelen. De hele situatie zoals ik hem aantrof was een reeds genomen bestuurlijk besluit en vooral veel juridische procedures. Dat veranderde toen Annelien van Natuurlijk Delfland zei: ‘Huub denkt dat hij de uil kan verhuizen.’ Voor jullie: Huub heeft er verstand van. Ik dacht gelijk: ‘JA DAT WIL IK,’ ik wil dat we goed voor de uil zorgen en dat we door kunnen met de huizen. En nu wordt er samengewerkt. Niet tegen elkaar, maar met elkaar. En de uil? Die heeft inmiddels inmiddels een nieuw plekje gevonden in het Wilhelminapark en daar ook jongen gekregen. 

Ik heb oprecht genoten om wethouder te zijn. Om te werken aan de grote regionale projecten op het gebied van verstedelijking en mobiliteit, maar even zoveel van de ontmoetingen in de wijk. Het contact met de bewonersorganisaties waar ik wijkwethouder was of de mensen die op mijn spreekuur kwamen.  

En dan lieve mensen de bedankjes. Want ik had dit natuurlijk helemaal niet alleen gekund. Om te beginnen heb ik altijd de steun van de leden en de fractie van D66 Rijswijk gevoeld. Evenals de steun van een ander thuisfront: mijn man en kinderen.  
  
Mijn werk had ik nooit kunnen doen zonder al die toppers in de ambtelijke organisatie, met wie ik niet alleen hard gewerkt heb maar bij tijd en wijlen ook hard gelachen. Twee mensen wil ik met naam en toenaam bedanken: mijn bestuursadviseur Melissa en mijn secretaresse Pauline.  

Dank je wel aan de medewerkers van de regionale organisaties en de collega-bestuurders van de buurgemeenten met wie we samen het verschil maken. Ik heb genoten van de regionale samenwerking en ook gezien dat daarbij het informele contact net zo belangrijk is als de officiële vergaderingen. Laten we eerlijk zijn, die lunch bij de MRDH na de vergadering gaat helemaal niet om de broodjes.  

Ik ben dankbaar voor de samenwerking met de raad en de griffie. Toen ik nieuw binnenkwam heeft de toenmalige raad mij echt een kans gegeven. We hebben in forum Stad heel veel moeilijke dossiers samen goed kunnen bespreken. En daar wil ik de raadleden voor bedanken. 

Maar natuurlijk is het allerbelangrijkste al die heel verschillende en leuke bewoners en ondernemers in de stad. Vaak vertegenwoordigd in bewonersorganisaties, winkeliersverengingen, de BBR, onze maatschappelijke en culturele organisaties. Jullie geven kleur aan onze stad en maken het tot wat Rijswijk is: mooi, gezellig, divers en levendig! 

Mijn laatste woord van dank is aan mijn collega’s in het college. Lieve Huri, Larissa, Mark, Werner, Gijs. Het was me een waar genoegen om in dit college te mogen stappen. Ik weet dat sommigen van jullie even aan mij moesten wennen, en ja ik lach regelmatig te hard. Het was me een genoegen om samen met jullie in Dickenskleding rond te lopen in Oud-Rijswijk, Koningsdag te vieren, of van de nieuwjaarreceptie te genieten. Maar bovenal was het echt fantastisch om in zo’n brede coalitie te zitten, waar het soms echt elkaar opzoeken was, maar waar we het brede geluid van onze stad samen om hebben kunnen zetten naar vier jaar stabiel, betrouwbaar besturen met veel resultaat. 
  
Dank jullie wel.