Mario Sanna

Beeld: Jonathan Vos Photography

Mario Sanna is onze nummer 11 op de kandidatenlijst voor de verkiezingen op 18 maart.

  • 58 jaar
  • Maastricht, Céramique

“Ik kies voor een economie die schoon is en innovatief. Laten we daar in Maastricht talent voor blijven opleiden en behouden. Met ruim baan voor de ondernemer met groene oplossingen. D66 Maastricht wil investeren in schone energie. Investeringen leveren daarbij voor generaties een voordeel op. Dat doen wij niet alleen voor een lagere energierekening, maar ook voor een wereld die we schoner willen doorgeven aan onze kinderen.

Gezinnen, alleenstaanden en gepensioneerden vragen om doorbraken op de woningmarkt. Te veel mensen zetten hun levens nu op pauze, omdat zij geen huis kunnen vinden. Dat gaan we veranderen. Want het kan niet zo zijn dat mensen elkaar in een stad flink moeten overbieden, terwijl vlak buiten die stad gebieden braak liggen.

In een tijd waar ‘oude leer’ en ‘nieuwe leer’ met elkaar in conflict staan dan wel dialoog, is het debat daarover essentieel. Ook in de gemeenteraad van Maastricht.”

Als raadslid zou ik concreet een bijdrage willen leveren aan de economische ontwikkeling van de stad, waarin ik al meer dan 25 jaar woon. Ik wil werken aan de combinatie van economische motor en culturele diversiteit die Maastricht kenmerkt.

Na mijn rechtenstudie in Maastricht heb ik ruime ervaring opgebouwd als ambtenaar met het faciliteren van bedrijven, ondernemers en stakeholders in hun vraagstukken rondom het starten, uitbreiden en behouden van hun activiteiten bij de gemeente Heerlen. Ik snap heel goed wat actief luisteren naar en reageren op de stem van de ondernemer inhoudt. Betrokkenheid en motivatie bouw je op met wederzijds vertrouwen, goed te schakelen in integrale samenwerking en het nakomen van afspraken. Daar heb je mensen voor nodig die met hart en hoofd kunnen bouwen aan een optimaal economisch klimaat. Tegenwoordig werk ik als adviseur voor het Programma Duurzaamheid bij de gemeente Heerlen.

Langs de Maas in Maastricht, net na het provinciehuis, liefst zittend op een bankje. De Duitse dichter, Christian Morgenstern, schreef ooit: “Man sollte von Zeit zu Zeit von sich zurücktreten wie ein Maler von seinem Bilde.” En dat kan ik op die plek erg goed.