Wat is er aan de hand?
De dijk werd in 2014 aangelegd met thermisch gereinigde grond (TGG): verontreinigde grond die in een oven is verhit om schadelijke stoffen te verbranden. Later bleek dat er toch stoffen uit de dijk lekken. Sindsdien is er veel onderzocht. Het RIVM concludeerde in 2022 dat de verontreinigingen uit de TGG geen risico opleveren voor de gezondheid van omwonenden. De gemeente Hulst dwong met een dwangsom een plan van aanpak af. Dat plan zet in op opvangen en monitoren in plaats van afgraven.
Wat wij weten
Ook wij hadden zorgen over de lozing en hebben die bij Rijkswaterstaat neergelegd. Het antwoord stelt gerust. In het kwelwater zijn op dit moment geen verontreinigende stoffen aangetroffen. Dat water gaat nu al via het gemaal naar de Westerschelde. Rijkswaterstaat meet er continu, juist om te zien of er toch stoffen uit de dijk gaan uitlogen. Gebeurt dat, dan kan er alsnog gefilterd worden. Wordt een norm overschreden, dan kan de ILT de lozing beperken of stilleggen. Wat ons betreft is dit dossier daarmee goed geborgd.
Goede vragen blijven welkom
Scherpe vragen blijven nodig. D66-Statenlid Wouter Versluijs stelde schriftelijke vragen aan Gedeputeerde Staten. Kijkt de provincie als toezichthouder goed mee? Wordt vaak genoeg gemeten om pieken te zien? En wordt ook gevolgd of de verontreiniging zich via het grondwater verspreidt? Dat zijn precies de goede vragen. Leven er bij inwoners nog zorgen, dan helpen heldere antwoorden om die weg te nemen.
Waarom afgraven geen oplossing is
Afgraven klinkt als de schoonste oplossing, maar kost volgens Rijkswaterstaat ongeveer 90 miljoen euro. Daarmee is het probleem bovendien niet weg. De vervuilde grond moet ergens heen, en goede plekken om die veilig op te slaan zijn er nauwelijks nog. De vervuiling verhuist dan alleen, met het risico dat die elders opnieuw een probleem wordt. Bij zulke bedragen maken we ons ook zorgen over wat nog behapbaar is.
Voorkomen is beter dan genezen
Voor D66 Hulst ligt de echte winst ergens anders: de vervuilende kraan dichtdraaien bij de vervuilers zelf. Wat niet in de grond of het water komt, hoeven we er later niet met miljoenen weer uit te halen. Dat is dezelfde lijn als bij PFAS en bij onze inzet voor schoon drinkwater: aanpakken bij de bron.
Wij blijven de metingen bij Perkpolder volgen.
Dijk Perkpolder: goed blijven meten, en de kraan dichtdraaien bij de bron
De vervuilde zeedijk bij Perkpolder is opnieuw in het nieuws. Rijkswaterstaat wil het kwelwater uit de dijk gericht opvangen en via een eigen leiding naar de Westerschelde afvoeren. De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) heeft daar onder voorwaarden een vergunning voor gegeven. Dat roept begrijpelijke vragen op. D66 Hulst zet de feiten op een rij.