Wat er lag
Woensdagmiddag liepen we in het buitengebied bij Clinge een rondje van 790 meter, bijgehouden met de app HelemaalGroen. De buit thuis uitgesorteerd en geteld:
63 sigarettenpeuken
43 stuks plastic
10 blikjes en 2 plastic flessen
52 overig: papier, ijzer, hard plastic, rubber, piepschuim
Samen 168 stuks. Dat is elke 4,7 meter iets, op een rustige weg in de polder.
Twaalf drankverpakkingen, nul keer statiegeld
Van die tien blikjes en twee flessen had er géén enkele statiegeld. Vlak bij de grens is dat niet raar, maar het is wel veelzeggend. Vóór de invoering van statiegeld waren blikjes en flesjes verreweg de grootste categorie zwerfafval. Landelijk daalde het aantal blikjes in de berm sindsdien met ruim tachtig procent. Wat er nog ligt, is precies datgene waar geen waarde op zit. Het beleid wérkt.
Alleen: het inleveren deugt nog niet. Automaten weigeren beschadigde blikjes en flesjes, en juist die vind je als afvalraper. Landelijk is zestig tot zeventig procent van de gevonden blikjes te plat om in te leveren. Wie raapt, blijft dus met materiaal zitten dat vervolgens verbrand wordt in plaats van gerecycled. Dat is zonde en makkelijk op te lossen: één plek in de gemeente waar rapers beschadigde verpakkingen mét statiegeldlogo handmatig kwijt kunnen.
De peuk is de eenzame koploper
Bijna vier op de tien gevonden stuks was een peuk. Dat verbaast ons niet: landelijk vormen sigarettenfilters twintig tot vierentwintig procent van het zwerfafval, en dan worden ze in tellingen vaak nog niet eens meegerekend.
Een filter is plastic. Het vergaat niet, het valt uiteen in microplastics — zeven tot veertien jaar lang. En het is chemisch afval: nicotine, lood, zink, nikkel. Eén peuk bevat genoeg gif om tot duizend liter water te vervuilen. Onze 63 peuken staan daarmee voor ruim vierhonderd badkuipen, opgeraapt in acht minuten lopen.
En bij ons komt daar brandgevaar bij
Wij pleitten in 2022 al voor rookvrije stranden in onze gemeente, toen vrijwilligers van de Beach Cleanup Tour duizenden peuken van het Zeeuwse strand raapten. Daar was toen geen meerderheid voor. Drie jaar later lukte het wél — langs een heel andere route.
Na de brand in de Clingse bossen stelden wij raadsvragen over bosbrandpreventie. Het college kwam met een rookverbod voor het droge seizoen; wij dienden met vrijwel alle andere fracties een amendement in voor één heldere regel. De raad koos in oktober 2025 unaniem voor een permanent rook- en vuurverbod in onze natuurgebieden. Bewust ruim geformuleerd, zodat niet alleen bossen maar natuurterreinen in het algemeen eronder vallen. Ook het wegwerpen van brandende of smeulende voorwerpen is verboden.
Een besluit is één ding, uitvoering is een ander. Wij zoeken daarom nu uit: staan er borden bij de entrees van onze bossen? Zijn alle natuurgebieden gedekt — de schorren en het strand bij Perkpolder bijvoorbeeld, dat Natura 2000-gebied is? Zijn de boa’s geïnstrueerd? En is er ooit gehandhaafd?
Beeld: D66 Hulst
Eén handtekening die nog ontbreekt
De internationale campagne No (Plastic) Filter roept beleidsmakers op om plastic sigarettenfilters te verbieden. Meedoen kost een gemeente niets: geen geld, geen ambtelijke capaciteit, geen verordening. Eén formulier. Wij roepen het college op om Hulst daar ook bij aan te sluiten.
Inmiddels tekenden ruim zeventig Nederlandse gemeenten, plus de Rijksoverheid en drie provincies. In Zeeland gingen de provincie en de gemeenten Vlissingen, Goes, Borsele, Noord-Beveland en buurgemeente Sluis ons voor — vijf van de dertien Zeeuwse gemeenten. Ook Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag staan erop. Hulst nog niet.
De timing doet ertoe: de Europese richtlijn over wegwerpplastic wordt in 2026 en 2027 geëvalueerd. Juist nu telt het mee hoeveel gemeenten zich uitspreken.
Hoe nu verder
Wij bereiden als fractie een set schriftelijke vragen aan het college voor. Die gaan over vier dingen: de uitvoering van het rookverbod in onze natuurgebieden, de aanpak van peuken bij de bron, het inleverprobleem rond statiegeld voor afvalrapers, en die ene handtekening. Levert dat onvoldoende op, dan volgt een motie.
Want een schoon Hulst is geen bijzaak. Het is goed voor onze gezondheid, goed voor onze natuur, en goed voor de ondernemers die leven van bezoekers die hier graag komen wandelen en fietsen. Zie ook ons actieplan Hulst Schoon & Groen en onze speerpunten voor het afvalbeleid.
Doe mee
Loopt u toch al een blokje om? Vraag bij de gemeente een grijper en zakken aan en installeer HelemaalGroen. Uw route kleurt groen op de kaart. In de hele gemeente Hulst stond de teller deze maand op 0,8 kilometer — dat was ons rondje. Daar mag wel wat bij.
Zwerfafval is geen natuurverschijnsel, maar een optelsom van keuzes: van rokers, van producenten en van bestuurders. Wij blijven rapen. En wij blijven vragen stellen tot Hulst die handtekening heeft gezet. Het kan wél!
Pieter de Bruijn Fractievoorzitter D66 Hulst