Jan Willem Slijper

Mijn lievelingsplek in Best is de markt op zaterdag. De mensen, de reuring, de kraampjes. Je komt er altijd wel iemand tegen die je kent. Bovendien is de markt in Best op zaterdagochtend, en daarmee is het voor mij een soort onthaastpunt voor de start van het weekend.

Dat zijn er nogal wat. We moeten als Best heel goed nadenken hoe we onze toekomst zien. Een deel heb je natuurlijk niet in de hand; zoals bijvoorbeeld de komst van ASML net aan de overkant van de A58. Maar hoe willen we daarmee omgaan? Want hoe de wind staat kun je niet veranderen, wel hoe je de zeilen zet!  Hoeveel nieuwe huizen willen we bouwen en waar? Moet het station van Best weer een Intercitystation worden of niet? En dan natuurlijk de fusie met Oirschot. We worden daarmee de derde gemeente in de regio qua inwoners en de grootste qua oppervlakte. Maar wat voor nieuwe gemeente willen we zijn? Hoe realiseren we de noodzakelijke groei maar weten we toch onze eigenheid te behouden? Best spannend dus, de komende jaren.

Er gaat gelukkig al heel veel goed, maar natuurlijk kunnen zaken beter. Ik zou zo een lijst kunnen noemen van tientallen zaken die aangepakt moeten worden, denk aan versnellen woningbouw, verbeteren infrastructuur (o.a. Station) en het verduurzamen van onze gemeente (schone energie, meer maar vooral beter groen, minder vlees en meer lokale producten)

Maar er is één punt -een hartenkreet zou ik het willen noemen-, die bij mij voorop staat ik zou het zo fijn vinden als we het ‘politiek en maatschappelijk klimaat’ wat zouden kunnen veranderen. Dat we de koude wind van onbegrip en zelfs haat om kunnen zetten in een licht zomerbriesje van begrip en respect voor elkaar. Dat we beseffen dat we op elkaars lip zitten en er dus keuzes gemaakt moeten worden die altijd ergens schuren. En dat gehoord worden niet betekent dat je gelijk krijgt. Dat een andere mening hebben niet betekent dat je dan niet als mens niet deugt. Ik hoop dat we daar de komende jaren met zijn allen aan kunnen werken.

Goh, dat is lastig, ik zou het niet weten, er zijn zoveel boeken heel goed, en ook belangrijk geweest in mijn ‘politieke vorming’. Toch maar een greep. Dan noem ik aan “On Liberty’ van John Stuart Mill – een must voor iedere oprechte liberaal-, maar ook “The open Society and its Enemies’ van Karl Popper– twee dikke pillen dus vakantiewerk, maar dan het lezen meer dan waard. En natuurlijk “Two concepts of Liberty ’ van Isaiah Berlin over positieve en negatieve vrijheid.
 Wat meer literaire boeken die toch politiek georiënteerd zijn en mij veel inzicht hebben gegeven hoe ‘politieke stromingen je handelen kunnen bepalen zijn ‘Het geloof der kameraden’ van Karel van het Reve (leuk en makkelijk leesbaar boek over ‘de (on) logica van het communisme), “Atlas Shrugged” van Ayn Rand (een lofzang op het ongebreidelde kapitalisme, helpt om iets van de huidige VS te begrijpen) en “Sword of Honour trilogie” van Evelyn Waugh (prachtig en humoristisch geschreven over de teloorgang van  de op  conservatieve waarden gebaseerde Britse maatschappij in de confrontatie met de Tweede Wereldoorlog).

Ik wil leven in een maatschappij waar iedereen zichzelf kan zijn en zijn eigen leven kan uitstippelen, waarbij je natuurlijk wel rekening moet houden met elkaar -John Stuart Mill :-). Een maatschappij waar de overheid zich alleen met je bemoeit als dat je helpt of dat het noodzakelijk is en dat dan doet met een ‘menselijke maat’. Je eigen leven uitstippelen is niet makkelijk maar via goed onderwijs kunnen we mensen een goede uitgangssituatie geven om dit te verwezenlijken. En natuurlijk zijn er mensen die dat niet lukt. Daar moet een vangnet voor zijn, die moeten we als overheid helpen.

Ook moeten we ervoor zorgen dat we toekomstige generaties niet opzadelen met grote problemen – denk aan de klimaatverandering onze exorbitante voetprint en daaraan gepaarde vervuiling – die dan niet of slechts tegen een grote prijs kunnen worden opgelost. Dat moeten we allemaal aanpakken. Een lang verhaal maar volgens mij is D66 de partij die daarvoor staat.

Inhoudelijk heb ik het al een beetje hierboven verteld. Maar er is daarbij nog iets, en dat is de cultuur van de partij. Het goed na te denken over de zaken: niet uit de heup schieten voor kortstondig gewin -kortom weloverwogen te handelen. En vooral niet voortdurend roeptoetert je eigen gelijk bevestigen, maar jezelf uitdagen kritisch te zijn over je eigen ideeën – dat is Popper. Durf te twijfelen want daardoor kom je betere inzichten, maar wees niet twijfelachtig. Dat is voor mij D66!