In Alkmaar hoor je erbij en doe je ertoe

Voorzitter,
Vandaag spreek ik hier voor het eerst uitgebreid als raadslid. Dat is bijzonder. Zeker omdat de onderwerpen die vandaag voorliggen, raken aan de reden waarom ik de politiek in ben gegaan: gezondheid bevorderen en gezondheidsverschillen verkleinen. Die missie is gegroeid tijdens mijn werk. Bij iedere carrière stap werd mij duidelijker hoeveel invloed onze leefomstandigheden heeft op de kansen en mogelijkheden die we krijgen op een gezond en gelukkig leven.
Ook zag ik steeds beter dat de samenleving die we creëren samenhangt met onze politieke keuzes.
Dat is voor mij een reden geweest om politiek actief te worden en juist voor D66 te kiezen. Mijn persoonlijke waarden sluiten sterk aan bij het sociaal-liberale uitgangspunt van vrijheid in verbondenheid. Mensen moeten de ruimte krijgen om hun eigen leven vorm te geven, maar we dragen ook de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat niemand buiten de samenleving valt. We zijn samen verantwoordelijk voor de plek waar we wonen, werken en ontspannen en hier zet ik me graag voor in.

In maart van dit jaar woonde ik op Internationale Vrouwendag een bijeenkomst bij in Carré. Vrouwen uit verschillende delen van de wereld spraken daar over vrijheid, solidariteit en verantwoordelijkheid. Een van de sprekers was de Turks-Britse schrijver Elif Shafak. 
Zij beschrijft onze tijd aan de hand van drie A’s: anxiety, anger en AI — angst, woede en kunstmatige intelligentie. Daar voegt zij een belangrijke waarschuwing aan toe: als er een vierde A bijkomt, apathy— apathie of onverschilligheid — wordt onze wereld pas echt gevaarlijk.
Wanneer mensen niet meer luisteren, zich terugtrekken en denken dat de problemen van een ander hen niet aangaan, verliest een samenleving haar verbondenheid. Juist daarom hebben we elkaar nodig: onze stemmen, onze solidariteit, ons inlevingsvermogen en de moed om samen te blijven werken aan een betere toekomst.
Shafak gebruikt daarvoor een prachtig beeld: we kunnen elkaars wortels zijn.
Die woorden bleven bij mij hangen. Want uiteindelijk gaat politiek precies daarover. Niet alleen over meningsverschillen en tegenstellingen, maar vooral over verbinding, betrokkenheid, verantwoordelijkheid en het besef dat we samen bouwen aan onze samenleving en tot bloei kunnen komen.

Voorzitter,
Ik wil bijdragen aan een samenleving waarin iedereen de kans krijgt om gezond te leven en mee te doen. Ook als die kans je niet vanzelf wordt gegeven.
Want hoe gezond je kunt leven, hangt samen met de omstandigheden waarin je leeft. Heb je een veilige woning? Kun je rondkomen? Heb je lieve mensen om je heen? En kun je ergens terecht als het even niet lukt?
Armoede, wonen, welzijn en gezondheid horen voor mij bij elkaar.
Ik ben de politiek in gegaan omdat ik wil bijdragen aan betere omstandigheden voor iedereen en in het bijzonder voor mensen in kwetsbare posities. 

Daarbij zijn Preventie en menselijkheid mijn vertrekpunt.
Preventie betekent voor mij: op tijd contact maken, voorkomen dat iemand steeds verder vastloopt. Dat schulden zich opstapelen. Dat een zorgvraag onbeantwoord blijft. Dat iemand het vertrouwen verliest dat hulp nog mogelijk is.
Iemand kan zich in een kwetsbare positie bevinden en tegelijkertijd talenten, ervaringen en dromen hebben. Ik wil dat we die blijven zien. Mensen activeren begint voor mij met aansluiten bij wat iemand kan en wil. Met vertrouwen geven en samen mogelijkheden vinden. 
 
Voorzitter,
Vanuit die overtuiging kijk ik naar de twee moties die vandaag voorliggen.
De motie over een trainingshuis gaat over ruimte om te oefenen met zelfstandig wonen. Over begeleiding die aansluit en perspectief biedt op een eigen plek. Navraagt leert me dat het concept van het trainingshuis dat 1 juni 2025 sloot niet aansluit bij de behoeften en kenmerken van de bezoekers. Begeleid oefenen met zelfstandig wonen is nu invulling van het product beschermd wonen. We hebben in Alkmaar 10 aanbieders van deze vorm van ondersteuning en verblijf. Een sympathieke motie maar wij zijn niet overtuigd van de nut en noodzaak op deze manier en kunnen deze motie niet steunen.
De motie over een straatarts gaat over mensen bereiken bij wie dat nu onvoldoende lukt. Deze motie raakt aan dezelfde menselijke benadering: aansluiten bij de situatie waarin iemand leeft. Als mensen de weg naar de zorg onvoldoende vinden, moeten we onderzoeken hoe de zorg hen kan bereiken. Door contact te maken, vertrouwen op te bouwen en passende vervolgzorg te organiseren. Daarbij is het belangrijk om helder te krijgen hoe groot de groep is die onvoldoende medische zorg ontvangt, wat belemmert de toegang tot zorg, waar zitten de gaten in het bestaande aanbod en hoe wordt vervolgzorg nu geregeld. 
 
Vraag aan de Wethouder: Kan het onderzoek binnen bestaande budgetten en ambtelijke capaciteit worden uitgevoerd en is oplevering voor 1 april 2027 haalbaar? 
Wij wachten de antwoorden van de wethouder af of we de motie vreemd straat arts – steunen

Voorzitter,
Mijn glas is meestal halfvol. Ik ben nieuwsgierig naar wat er wél kan en geloof in wat mensen samen kunnen bereiken.
Die houding neem ik mee deze raad in. Samen met u wil ik werken aan een Alkmaar waar meer mensen de kans krijgen gezond te leven. Waar armoede mensen minder in de weg staat. Waar je mee kunt doen en waar steun beschikbaar is als het leven tegenzit.
Een Alkmaar waar je merkt: ik hoor erbij en ik doe ertoe.
Daar wil ik mij voor inzetten.
Dank u wel.