Joost Vermeulen

Ik ben Joost Vermeulen, 60 jaar oud. Ik kom oorspronkelijk uit Amstelveen, maar woon sinds 2009 in Nieuw-Oosteinde. Sinds ik mijn bedrijf in de ICT-dienstverlening heb overgedragen heb ik meer vrije tijd. Ik probeer heel regelmatig te sporten; verder ben ik penningmeester voor een theaterstichting en werk(te) ik nog als part-time ICT manager. Ik woon alleen, mijn vriend is bloemenkweker en woont in Kudelstaart.

Ik kom uit een middenstandsgezin – in de winkel van mijn vader zag ik hoe aan de basis van de economie je het met kwartjes en guldens moet verdienen.
Daarna studeerde ik economie, en ging ik als ICTer in het ‘grote’ bedrijfsleven werken : spoorwegen, telecommunicatie, financiële sector.  Dat was een behoorlijke cultuurschok : hoe hou je je staande in zulke wespennesten, en vind je het juiste niveau van betrokkenheid (niet te veel, niet te weinig) ? Uiteindelijk voelde ik me daar toch niet echt thuis: met het eerste vliegtuig naar Londen om daar een dag ruzie over een contract te aan maken is één keer leuk, maar uiteindelijk deprimerend.
Ik startte toen een ICT dienstverleningsbedrijf met een compagnon. We werkten voor middelgrote organisaties in zorg en welzijn. Ik zag hoe die klanten taken van de gemeente uitvoerden in het sociaal domein, maar ook hoe de subsidie-relatie met de gemeente soms ingewikkeld was. Ik had ook te kampen met de problemen van een kleine onderneming : personeel, telkens nieuwe voorschriften, snelle veranderingen.
Mijn bedrijf is nu opgegaan in een groter bedrijf; het is een mooie tijd geweest maar nu wil ik meer vrijheid voelen en me aan andere dingen wijden.

Ik ben lid geworden van D66 op de dag van de verkiezingen voor de tweede kamer in 2023. Ik maakte me zorgen over de toenemende polarisatie en de gezondheid van de democratie – niet alleen in Nederland maar wereldwijd. Ik dacht : als alle redelijke mensen die tot nu toe erop vertrouwden dat het allemaal wel geregeld gaat worden nu een stapje naar voren zetten en zeggen : wij gaan nu helpen om onze samenleving en rechtstaat gezond te houden, dan moet dat toch een verschil maken ?
D66 zag ik als een logische keuze : ik voel me vooral liberaal – de overheid moet mensen vrij laten, hun eigen verantwoordelijkheid laten nemen, en zich terughoudend opstellen in levenskeuzes en morele kwesties. Maar als puntje bij paaltje komt, moet de overheid mensen niet laten vallen en streven naar rechtvaardigheid, kansen en een gezonde toekomst voor iedereen. En geld is niet het belangrijkste en de markt gaat niet alles regelen.

Pas sinds een jaar of twee heb ik in de gaten dat de gemeente waar ik woon meer is dan een balie waar je  je paspoort haalt en waar je eens per jaar belasting aan betaalt. Ik volgde in een opwelling de door de gemeente aangeboden cursus ‘Politiek Actief’, en zag hoe in de gemeenteraad de politieke besluitvorming heel zorgvuldig georganiseerd is, maar moeilijk toegankelijk is voor niet-ingewijden.  Tegelijkertijd kwam mijn vriend in een tegenstelling met de gemeente m.b.t. de grond van zijn kwekerij – daar zou een bedrijventerrein ontwikkeld moeten worden, en onteigening dreigde. Hij sprak zijn zienswijze in tijdens een raadsvergadering ; het was interessant om te zien hoe het besluitvormingsproces een evenwicht probeert te vinden tussen individueel belang en algemeen belang. Zijn kwekerij is nu verkocht; hij vindt het heel jammer maar heeft er vrede mee omdat het uiteindelijk eerlijk is verlopen.
Deze geschiedenis maakte iets in mij wakker : het gaat hier om onze leefomgeving en de daarmee samenhangende gezamenlijke en individuele belangen. We moeten ons best doen om te zorgen dat deze bestuurlijke processen gezond blijven, en verankerd in de lokale samenleving.

De twee onderwerpen die mij op gemeentelijk niveau het meest aan het hart gaan zijn :
1. Landschapskwaliteit : op sommige plekken is Aalsmeer nog heel mooi, maar op andere plekken is het straatbeeld ‘verrommeld’ met distributiecentra en lelijke infrastructuur met beton en asfalt. Zo vlakbij Schiphol en Amsterdam is een dergelijke economische druk op het landschap te verwachten, maar wij moeten alert zijn en de schade beperken, zodat ook in de toekomst Aalsmeer nog een fijne plek blijft om te wonen.
2. Mobiliteit : in Aalsmeer woon je vlakbij de metropool Amsterdam en centraal ten aanzien van de noordelijke randstad. Helaas betekent dat niet dat je makkelijk en snel overal kunt komen. Het zou zo moeten zijn dat inwoners van Aalsmeer en Kudelstaart gemakkelijk in groot-Amsterdam kunnen werken, studeren en uitgaan – met openbaar vervoer, auto of een combinatie daarvan.
Andere belangrijke onderwerpen die mijn interesse hebben zijn woningbouw en de energietransitie. Allemaal onderwerpen waar we onze schouders onder moeten zetten om de leefbaarheid in onze gemeente naar de toekomst toe te garanderen!