Monique Peters

Beeld: Esther Meijer

Toen ik in 1983 naar Wageningen kwam voor mijn studie, voelde ik me meteen welkom. Dat was een groot verschil met het dorp waar ik vandaan kwam, waar niemand een open instelling had. In Wageningen vond ik ruimte, diversiteit en acceptatie, en dat voel ik nog steeds. De mix van culturen, studenten, ouderen en authentieke Wageningers maakt de stad tot een fijne plek om te wonen en leven.

  • 62 jaar
  • Wageningen-Hoog

In de loop der jaren heb ik op verschillende plekken gewoond, onder andere in de Nude, Pomona en Tarthorst. Inmiddels woon ik met veel plezier in het groene Wageningen Hoog.
Ook ben ik trots op mijn vier volwassen dochters, die ieder op hun eigen manier stevig en betrokken in het leven staan. Zij zijn voor mij een blijvende inspiratie om mij in te blijven zetten voor een samenleving waarin iedereen gelijke kansen krijgt.

De afgelopen periode heb ik mij continu hard gemaakt voor gelijke kansen en gelijkwaardigheid, voor zichtbaarheid en veiligheid voor vrouwen, voor een groene leefomgeving en voor voldoende aandacht voor mantelzorgers en mensen met dementie. Ook zette ik mij in voor mensen met lage inkomens, voor duurzame asielopvang en voor gezonde financiën. En daar wil ik graag mee doorgaan.
In mijn dagelijks werk ben ik betrokken bij OnePlanet Research Center, waar technologieën worden ontwikkeld die echt verschil kunnen maken. Denk bijvoorbeeld aan een inslikbare sensorpil die darmziekten en kanker in een vroeg stadium kan opsporen.

Maatschappelijke betrokkenheid

Naast mijn werk ben ik altijd maatschappelijk actief geweest. Als bestuurder van patiëntenverenigingen, als toezichthouder in het onderwijs en het sociaal domein, maar ook praktisch, bijvoorbeeld als buurtbemiddelaar en bij het organiseren van tussenschoolse opvang.
Vanuit deze brede ervaring en met een enorme betrokkenheid bij mensen en samenleving voel ik mij erg op mijn plek als raadslid, dicht bij inwoners, met oog voor wat er speelt en met de drive om daar concreet iets aan te doen.