Wat vind je echt belangrijk?
Passende zorg voor hen die dat nodig hebben: jongeren in de knel, eenzame ouderen, chronisch zieken. Woningen voor bewoners, niet voor beleggers.
Marieke den Ouden - Beeld: D66 Sint-Michielsgestel
De slogan van D66 spreekt mij enorm aan: laat iedereen vrij, maar niemand vallen. Persoonlijke vrijheid is een groot goed. En mee (blijven) doen aan de maatschappij en je onderdeel daarvan weten is voor iedereen belangrijk: oud of jong, vrouw of man, ziek of gezond en van welke kleur of religie dan ook. Meedoen en kansen krijgen.
Ook en juist dicht bij huis, in onze gemeente, Daarom moet een gemeente, een gemeenteraad, luisteren naar wat de inwoners vinden. Niet zodat de grootste schreeuwers hun zin krijgen, maar om goed geïnformeerd eerlijke besluiten te kunnen nemen. Over huisvesting, over wonen, over de inrichting van onze gemeente, over energie. Zodat onze gemeente er in de toekomst beter voorstaat dan nu. Omdat het onze taak is om de wereld, en ook onze gemeente, beter achter te laten dan je hem aantrof. Voor onszelf, voor onze kinderen. Samen wonen en werken in onze mooie gemeente!
Passende zorg voor hen die dat nodig hebben: jongeren in de knel, eenzame ouderen, chronisch zieken. Woningen voor bewoners, niet voor beleggers.
De Dommel is mijn favoriete plek in de gemeente. Het water dat stroomt en dat door middel van de WaterKrachtCentrale nu schone energie oplevert. Altijd mooi, in elk jaargetijde. Toen ik bestuurslid was van het waterschap De Dommel, hebben we een vistrap aangelegd in Zegenwerp. Zo kunnen de vissen ondanks barricades zich verplaatsen. Langs de Dommel kun je ook prima wandelen of hardlopen en dat doe ik graag!
De onderwijspartij. Onderwijs is de grote gelijkmaker. Het brengt gelijke kansen. Waar dat niet zo is, moet dat worden veranderd. D66 is voor mij ook de partij die oog heeft voor de verschillende belangen van verschillende generaties.
Joris Luijendijk heeft een nieuw boek geschreven: De zeven vinkjes. Ik moet het nog lezen maar vond het uitgangspunt interessant! Het gaat erover dat de wereld voor een bepaalde groep mensen goed werkt: mannen, blanken, met vwo / gymnasium, universitair opgeleid, heteroseksueel, tenminste één ouder geboren in dit land, tenminste één ouder goed opgeleid. Volgens mij ontbreekt hier nog het vinkje van een goede gezondheid, maar zolang je die hebt vind je daar waarschijnlijk niets bijzonders aan. Hoe meer vakjes bij jou “goed” staan, hoe lastiger het is om te begrijpen hoe het leven voor alle anderen is. Dit thema sluit ook aan bij de documentairereeks van Sander Schimmelpenninck en de documentaires en podcasts
Corona hield ons thuis, maar de mens past zich aan: plotseling waren allerlei evenementen ook via streaming bij te wonen. Waaronder de voorstellingen van Ivo ten Hove met ITA. De indrukwekkendste vond ik die over de Romeinse keizers. Ik vermoed dat speciale streamingvoorstellingen zullen blijven. Een fantastische manier om iedereen te bereiken die niet naar de schouwburg / de concertzaal kan komen: vanwege de afstand, vanwege gebrek aan oppas, vanwege kwetsbaarheid of beperking. Zo leiden coronabeperkingen tot innovatie in het verdienmodel van kunstenaars.