Cora Wiersma

Toen de plannen voor het Oldambtmeer voorzichtig werden gepresenteerd, eind 80-er jaren, woonde ik in Amsterdam. Als geboren Stadjer dacht ik bekend te zijn met de omgeving waar dat overging en verklaarde ze voor gek: “daar wil toch geen hond wonen…, ik wens ze veel succes!”. Gelukkig kreeg ik ongelijk, en heb ik geleerd dat er niets zo veerkrachtig en tegelijkertijd vastberaden is als een Oost-Groninger met een goed doordacht plan.

Want kijk nu om je heen: Oldambt is een prachtige en uitgestrekt gemeente, waar nog steeds landbouw is, maar ook veel natuur wat lijkt alsof het er altijd geweest is. Waar je lange wandelingen kunt maken, musea kunt bezoeken, of je verwonderen over de manier waarop de nachtelijke hemel zich toont. Daarnaast is alles aanwezig om het leven verder te veraangenamen; openbaar vervoer dat steeds beter wordt, winkels voor allerlei eerste (tweede, derde, …, tiende) levensbehoeftes en voor het onderhoud van de innerlijke mens zijn er kerken, kroegen, (sport)clubs en een mooi theater.

Inmiddels ben ik na mijn pensionering teruggekeerd naar de provincie en niet naar de stad van mijn geboorte, maar naar Winschoten, waar ik met open armen ben ontvangen, ondanks mijn gebrek aan begrip voor het gebied eind vorige eeuw. 

Ik vind het belangrijk dat mensen gehoord worden, dat we luisteren naar wat er leeft en ervoor zorgen dat we een zo goed en veilig mogelijke leefomgeving behouden, en waar nodig creëren, voor alle soorten, mens en dier. Ook wil ik zorgen dat budgetten op de juiste, evenredige, manier worden verdeeld en besteed. En, ik ben niet voor niets lid van D66, ik wil zorgen voor goed onderwijs voor iedereen!  Dit alles nu en in de toekomst.