Brenda van der Mark

Beeld: D66 Nieuwegein

Ik ben Brenda van der Mark, geboren in Zuid-Korea en opgegroeid in de Zaanstreek en in 1999 in Nieuwegein komen wonen. Inmiddels wonen mijn man en onze twee kinderen al 27 jaar in de Zwaluw.

  • 52 jaar
  • Joogwon – Zuid-Korea
  • Nieuwegein, Doorslag
  • Zij/haar

Ooit, lang geleden, wilde ik geschiedenis gaan studeren, maar volgens mijn ouders was dat een hobby studie en niet iets voor een serieuze baan. Ik koos vervolgens voor toekomstzekerheid en rondde in 1996 mijn HEAO – MER af, vergelijkbaar met een bachelor in Human Resources. Inmiddels werk ik al 20 jaar als HR professional, een rol die mij op het lijf is geschreven, de verbinding tussen de werkgever en werknemer versterken en zoeken naar balans tussen het collectief en het individu. Voor mijn vorige werkgever heb ik in België, Engeland en Duitsland gewerkt en hebben wij als gezin 4,5 jaar in Engeland gewoond en gewerkt. Sinds kort werk ik voor het COA (Centraal Orgaan Asielzoekers) in Den Haag waar ik de afdeling ICT ondersteun. Wil je meer lezen over mijn werk-leven, kijk dan vooral op mijn linkedin.

Naast het werk ben ik altijd actief geweest voor de belangengroep voor Koreaans geadopteerden in Nederland (Arierang) en sport ik al meer dan 10 jaar bij Katsudo Kenpo, studio voor Amerikaans Karate in Nieuwegein, waar ik na een pauze, weer gestart ben met trainen.

Mijn levensmotto: Nooit te oud voor een eerste keer!

Lievelingsplek in je gemeente (en waarom?)

Mijn lievelingsplek in Nieuwegein is het wandelpad langs de geluidswal. Ik loop daar graag met onze hond. Het is een mooi voorbeeld hoe natuur en snelweg letterlijk naast elkaar kunnen bestaan. Voor de stadsmens voelt dit pad heel natuurlijk, groen en divers. Het wandelpad brengt je helemaal naar Galecop of ik sla af bij de skipiste en loop dan langs de Nedereindse plas weer terug naar de Doorslag.

Voor mij staat Nieuwegein voor gemak – een stad die van alle gemakken voorzien is, van goed onderwijs, tot heel veel sportverenigingen, zorg- en cultuurinstellingen en een groot winkelcentrum, kortom alles wat je nodig hebt op fietsafstand. Nieuwegein is een groeiende gemeente en dat vraagt om duidelijke keuzes om ervoor te zorgen dat deze stad leefbaar is en blijft en waarbij het belang van de inwoners centraal staat.

Nieuwegein groeit en in die groei zit ook de uitdaging om het goede te behouden en het nieuwe te omarmen. Onze bouwambitie is enorm en we maken daarin goede keuzes om de stad voor verschillende groepen aantrekkelijk te houden en de samenleving te versterken.

● Een gezonde balans tussen baksteen en natuur, de groei van de stad gebeurt met
oog voor de natuur en zo energieneutraal als mogelijk
● Iedereen doet mee, waar je wieg stond mag niet bepalen welke kansen je wel of niet
krijgt. Kansengelijkheid, armoedebestrijding en vergroting van ieders
zelfredzaamheid vormen een goede basis voor een gezonde samenleving.
● Onze jeugd heeft de toekomst, daarom creëren we ruimte voor onze jeugd, zowel in
de openbare ruimtes als in uitgaansgelegenheid en evenementen

D66 staat voor mij voor een samenleving waar iedereen zichzelf mag zijn, eigen keuzes mag maken en waar we kijken naar mogelijkheden. Waar mensen de ruimte krijgen om hun talenten te ontwikkelen en geholpen worden als dit nodig is.

Ik ben pas geleden naar een college theatervoorstelling van Dai Carter geweest in de Kom – een hele inspirerende voorstelling over Schokbestendigheid, over veerkracht en mentale weerbaarheid. Een heel mooi college met indrukwekkende sprekers, een aanrader!

Vroeger, voordat ik moeder werd, las ik heel veel. Ik denk dat ik tot 2005 bijna elk boek wat Stephen King schreef gelezen heb. De Donkere toren reeks is een van mijn favorieten, maar ook De Beproeving (the Stand) heb ik meerdere keren gelezen. Lord of the flies van William Golding maakte heel veel indruk, net als het boek Knielen op een bed violen, ik leende dit boek van mijn schoonvader en het duurde zeker een jaar
voordat ik door de eerste hoofdstukken heen was, maar daarna las ik het in een nacht uit. Maar als ik echt maar één boek mag noemen – dan kies ik voor Moesasji, van Jossjikawa over het leven van de legendarische samurai Miyamoto Musashi.