“Blijf vooral lekker eigenwijs”

Wie Benjamin Hovestadt ontmoet, merkt het meteen: een open, vriendelijke man die met zichtbaar plezier vertelt over zijn leven in Mook en Middelaar. Vader, partner, Brabander van geboorte maar inmiddels verknocht aan Limburg, Benjamin is iemand die graag omkijkt naar anderen en zich inzet voor een gemeenschap waarin iedereen zichzelf kan zijn.

We spraken hem op een drukke avond, onderweg naar huis, maar ondanks de haperende verbinding deelde hij met veel enthousiasme wat hem beweegt.

Benjamin begint te lachen als hem wordt gevraagd wie hij is. “Altijd een lastige vraag,” zegt hij. Toch volgt al snel een rijtje dat laat zien waar zijn hart ligt. “Ik ben vader van twee kinderen, een dochter van één en zoon van drie. Samen met John vormen we een warm en bijzonder gezin. En vandaag ik ook nog eens 11 jaar getrouwd.”

Hoewel hij oorspronkelijk uit Brabant komt, voelt hij zich helemaal thuis in Limburg: “Ja, ik ben echt verliefd geworden op deze omgeving. Toen ik hier acht jaar geleden kwam wonen, ben ik meteen opgenomen in de gemeenschap. Dat gun ik iedereen.”
Naast zijn gezin en betrokkenheid in de gemeente werkt Benjamin bij de Praxis als afdelingsverantwoordelijke. “Je hebt me daar vast wel eens zien rondlopen!” zegt hij met een vrolijke knipoog.

Over zijn politieke drijfveren is Benjamin duidelijk:
“Ik stem al bijna mijn hele leven op D66. De partij kijkt naar het grotere geheel en komt op voor mensen die het moeilijker hebben. Vrijheid betekent voor mij: wij zijn vrij, niet ik ben vrij. Als anderen niet dezelfde kansen en vrijheden hebben als ik, dan is niemand echt vrij.” Dat idee van samen leven en elkaar helpen, loopt als een rode draad door zijn verhaal.

Benjamin gelooft sterk in een samenleving waarin iedereen kan meedoen.“Iedereen moet zichzelf kunnen zijn, altijd en overal, ongeacht waar je vandaan komt, je huidskleur, geloof, beperkingen of van wie je houdt. En we moeten een beetje omkijken naar elkaar.”
Tegelijkertijd vindt hij het belangrijk dat mensen regie over hun eigen leven houden. “Er moeten kaders zijn, maar daarbinnen moet ruimte bestaan om zelf keuzes te maken.”

Wat wil Benjamin graag bereiken in en voor de gemeente?
“Allereerst wil ik onze gemeente mooi houden zoals ze is: warm, welkom en betrokken. Toen ik hier kwam wonen, voelde ik me meteen thuis. Die sfeer wil ik behouden.”

Hij ziet het als een belangrijke uitdaging om jongeren in de gemeente te kunnen laten blijven wonen, zodat de toekomst van de leefbaarheid verzekerd blijft.
En dan is er nog de balans tussen rust en toerisme:
“Toerisme en rust mogen elkaar versterken, maar niet verstoren. Dat is een evenwicht waar we zorgvuldig mee om moeten gaan.”
Daarnaast vindt hij het belangrijk dat inwoners zich gehoord voelen. Hij wil ervoor zorgen dat mensen weten dat ze altijd terecht kunnen bij de politiek.
“We kunnen niet altijd alles oplossen, maar we moeten wel uitleggen waarom. Dat is soms iets waar het nu nog aan ontbreekt.”

Als Benjamin wordt gevraagd om een boodschap voor Mook en Middelaar, hoeft hij niet lang na te denken:
“Blijf vooral lekker eigenwijs. We zijn een eigenwijze gemeente: Limburgs, maar toch net een beetje anders. Daar mogen we trots op zijn. Voor zo’n kleine gemeente krijgen we veel voor elkaar, door op de juiste manier samen te werken.”

Tot slot vertelt Benjamin, met hoorbare trots en een vleugje jeugdsentiment, over zijn allereerste politieke activiteit:
“In groep 8 begon het eigenlijk al te kriebelen. Met drie klasgenoten ben ik een petitie gestart tegen de Centrumdemocraten. We gingen het hele dorp rond en mochten deze bij de burgemeester inleveren. Vanaf dat moment wist ik: ik wil me uitspreken, ik wil iets bijdragen.”
Dat politieke vuur brandt nu, jaren later, nog steeds helder.