Een gemiste kans voor een raad van ons allemaal

Gisteren had het presidium van de gemeenteraad van Hulst een kleine, redelijke stap kunnen zetten. Een meerderheid koos ervoor dat niet te doen.

D66 had voorgesteld — met steun van Groot Hontenisse-Hulst en PRO — om een commissie in te stellen die zou verkennen of er een openingstekst te vinden is waarin élke inwoner van Hulst zich herkent. Geen afschaffing van het bezinningsmoment; wij hechten juist aan een waardige, plechtige opening. Geen kant-en-klaar besluit; alleen de ruimte om te kijken. Alleen de VVD toonde zich bereid om mee te denken.

Maar een meerderheid (ABGH, CDA, BvO) wilde het gesprek niet eens aangaan. Niet over een tekst, niet over een commissie — over de vraag zélf viel simpelweg niet te praten.

Dat stelt ons teleur, en wij vinden het onze taak om daar eerlijk over te zijn. Een raad die niet eens wíl praten over de vraag of hij iedereen verwelkomt, is niet collegiaal en niet verbindend. Het staat bovendien haaks op wat we onszelf als gemeente hebben belóófd. In ons eigen bestuursakkoord en onze inclusieagenda spraken we af een uitnodigende gemeente te zijn en zélf het goede voorbeeld te geven. Juist op het meest zichtbare moment dat er is — de opening van onze vergadering — laten we dat voorbeeld nu liggen.

Laten we ook eerlijk zijn over waar dit werkelijk over gaat. Het ambtsgebed klinkt niet voor niets nét vóór de officiële opening: een religieus gebed hoort niet thuis als formeel onderdeel van een vergadering van een overheid die er voor álle inwoners is, gelovig en niet-gelovig. De scheiding tussen kerk en staat is geen D66-gril, maar een van de dragende beginselen van onze democratie. Vasthouden aan de oude vorm — en zelfs weigeren erover te praten — is dat beginsel de rug toekeren.

Voor D66 Hulst is hiermee niets afgedaan. Een overheid is er voor iedereen, ongeacht geloof, achtergrond of overtuiging, en dat hoort te beginnen op het moment dat de deuren opengaan. Wij blijven strijden voor een raad waarin iedereen zich welkom voelt. We doen dat met geduld en met respect — ook voor wie het gebed dierbaar is — maar zonder ons ideaal op te geven, want een gemeente die iederéén meetelt is uiteindelijk een sterkere gemeente.

De deur bleef gisteren dicht. Wij blijven kloppen.

— Pieter de Bruijn, fractievoorzitter D66 Hulst

Lees hier de notitie uit het presidium.