De ZRD is volop in transitie. Van traditionele vuilnisophaler transformeren ze naar een cruciale schakel in de circulaire economie. Voor D66 Hulst is die omslag essentieel, maar de cijfers laten zien dat we er nog niet zijn.
Beeld: Pieter de Bruijn
Restafval is (te) duur
De boodschap was helder: restafval is duur en wordt alleen maar duurder. De inkomsten of lage verwerkingskosten zitten in de gescheiden stromen (papier, glas, plastic/PMD). Wie goed scheidt, zorgt ervoor dat de afvalstoffenheffing laag kan blijven.
Toch gooien we in Hulst nog te veel weg. In onze restafvalcontainer zit nog steeds 80 tot 90% afval dat eigenlijk gescheiden had kunnen worden. Dat is zonde van de grondstoffen, maar ook zonde van het geld van onze inwoners.
Beeld: Pieter de Bruijn
Doelstellingen niet gehaald
We moeten eerlijk zijn: als gemeente Hulst lopen we achter de feiten aan. De doelstelling was om in 2020 op maximaal 100kg restafval per inwoner te zitten. De realiteit? We zitten op 172kg. Dat is bijna het dubbele.
Met de stip op de horizon voor 2050 – namelijk 0kg restafval – is er dus nog een gigantische berg werk te verzetten.
Beeld: Pieter de Bruijn
Wat gaat D66 doen?
De bal ligt nu bij de politiek én bij de inwoners.
1. Betere milieustraten: Er moet op de milieustraten nog meer mogelijkheid komen om gescheiden aan te leveren.
2. Bewustwording: We moeten duidelijk maken dat elke kilo die niet in de grijze bak belandt, direct scheelt in de kosten.
3. Politieke actie: D66 Hulst gaat met deze cijfers aan de slag in de raad. We kunnen niet blijven toekijken hoe we onze doelen missen terwijl de kosten stijgen.
Afval scheiden is geen linkse hobby, het is bittere noodzaak voor een betaalbare toekomst. D66 Hulst zet zich in om dat voor elkaar te krijgen.
Beeld: Pieter de Bruijn