Mijn eerste kennismaking met wat nu Zeewolde is, was in 1981. Ik fietste over de dijk vanuit de kazerne in Harderwijk, waar ik mijn diensttijd begon. Op de kale, lege vlakte naast een bocht in de dijk, stond een eenzame heimachine heipalen in de grond te slaan. Ik ben terug gereden, toen niet wetende dat ik er op de kop af twintig jaar later zou komen te wonen.
Zeewolde is voor mij rust, ruimte en vooral water. Zo is voor mij het Wolderwijd als mijn achtertuin waar ik graag, door de wind voortgedreven, vertoef.
Sinds twee jaar ben ik weduwnaar. Maar gelukkig wonen mijn kleinkinderen op fietsafstand hier in het dorp.
D66 had ik al, sinds een verkiezingsbijeenkomst bij ons op de HTS in 1977, in het vizier.
Maar via omzwervingen via PvdA en VVD daar nog nooit op gestemd. Tot dat desastreuze gedoogkabinet met Wilders. Toen was het klaar!
Ik ben al weer ruim acht jaar gepensioneerd verkeersvlieger maar ben nog steeds aktief in de luchtvaart als vlieginstructeur. Iets wat mij jong en bij de tijd houdt.
De uitdagingen voor Zeewolde de komende raadsperiode zijn legio: woningbouw, kazerne, verduurzaming, verbouwing en renovatie van het gemeentehuis en de Open Haven, etc.
Maar de grootste uitdaging is het betrekken van onze bewoners bij het reilen en zeilen van het dorp: op het gebied van participatie mag best een tandje bij!!
Ik hoop mijn steentje te kunnen bijdragen.

Contact? [email protected]