{"id":30042,"date":"2016-01-21T17:03:00","date_gmt":"2016-01-21T15:03:00","guid":{"rendered":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/"},"modified":"2016-01-21T17:03:00","modified_gmt":"2016-01-21T15:03:00","slug":"kalm-aan-en-rap-een-beetje","status":"publish","type":"archive","link":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/","title":{"rendered":"Kalm aan, en rap een beetje"},"content":{"rendered":"Lees hier het pdf<\/a>\u00a0van dit artikel.<\/em>\n\nNaast de toch al niet geringe opgave van het oplossen van de politieke en economische crises in de Europese Unie, staan Europese politici voor een nog grotere uitdaging: burgers snappen \u2018Europa\u2019 niet meer. Het is te complex geworden, en dat tast de legitimiteit aan. Is een vlucht naar voren de oplossing? Of is \u2018bezint eer ge begint\u2019 een beter devies om een Verenigd Europa verder vorm te geven? <\/strong>\n\nDoor Jieskje Hollander<\/strong>\n\nMet het uitbreken van de financi\u00eble en econo\u00admisch crises is ook een al langer sluimerende Europese kwestie aan de oppervlakte gekomen. Steeds openlijker en nadrukkelijker wordt getwij\u00adfeld aan het bestaansrecht en de \u2018democratische legitimiteit\u2019 van een Verenigd Europa. Maar tijd om stil te staan bij deze wezensvragen is er nau\u00adwelijks. Immers: de Euro moet worden gered. Om die reden verbonden de Europese lidstaten zich in het afgelopen jaar, in weerwil van bestaan\u00adde twijfels, aan strengere, collectieve begrotings-en toezichtsregels, verpakt in Euro-jargon als het \u2018Six-pack\u2019 en het ESM.\n\nUit angst om de regie te verliezen waagden de Europese lidstaten de vlucht naar voren. Vluchten om de regie te houden; op het eerste gezicht geen logische combinatie, zo merkte Aukje van Roessel onlangs op in de Groene Amsterdammer.<\/em>1 <\/strong>De sprong voorwaarts naar een sterker verbonden en, ipso facto, <\/em>complexer Europa is te meer problematisch omdat zij voorbij gaat aan h\u00e9t hete hangijzer in het Europese publieke debat: hoeveel mensen zitten er eigenlijk nog op een hechter verweven Europa te wachten? Een vlucht naar voren draagt bij aan het beeld van een Europese Unie waarin burgers, gewild of ongewild, worden meegezogen. Koren op de molen van de eurosceptici dus, dat voorstanders van verdere integratie op een 1-0 achterstand zet wanneer zij mensen trachten te overtuigen van de wenselijkheid daarvan.\n\nDit artikel gaat terug naar de oorsprong van dit legitimiteitsprobleem. Met het tot wasdom komen van een Verenigd Europa werd de macht en de besluitvorming van Europese instituties zo complex en ondoorzichtig dat velen ervan vervreemden. De les voor 2013: neem de tijd voor reflectie en bezinning.\n\nIn den beginne \u2026\n<\/strong>Vanaf de prille start van het Europese integratieproces heeft er spanning bestaan tussen het concretiseren van het Europese ideaal en de haal\u00adbaarheid daarvan. Zoals Minister van Buitenland\u00adse Zaken Hans van den Broek het in 1991 stelde: \u2018Hoe helderder je de lijn wilt maken, hoe grotere kans je hebt dat Europa niet tot stand komt.\u20192 <\/strong>Maar onuitgesprokenheid, zo bleek in de afgelopen zestig jaar al vaker, heeft ook een prijs. Naarmate Europa complexer werd, ontwikkelin\u00adgen zich aan het publieke zicht onttrokken en een debat over hun consequenties uitbleef, had dit uiteindelijk een negatief effect op de legitimi\u00adteitsbeleving van het proces.\n\nHet begon allemaal zo overzichtelijk: zes staten, waaronder Nederland, die in 1952 besloten hun zware industrie op elkaar af te stemmen binnen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). De keuze van \u2018de Zes\u2019 voor het afstaan van de nationale beslissingsbevoegdheid over deze industri\u00eble sector was relatief eenvoudig gezien de grote voordelen die voor iedereen wer\u00adden verwacht. Een bestendige relatie tussen de voormalige aartsrivalen Duitsland en Frankrijk zou immers de veiligheid en welvaart van het Europese continent garanderen. Maar de EGKS was slechts het begin. Robert Schuman en Jean Monnet hadden om de kans op mislukking te voorkomen eerder gepleit voor een stapsgewijze, \u2018incrementele\u2019 benadering van het ideaal van een verenigd Europa. Hierdoor ge\u00efnspireerd gingen na de oprichting van de Gemeenschap voor Kolen en Staal de gedachten uit naar de volgende inte\u00adgratiestap. De Europese Defensie Gemeenschap (1953), waarvoor de oprichtingsplannen strandden in het Franse parlement en die daarom nooit tot stand kwam, en de Europese Economische Gemeenschap (eeg, 1957) waren hiervan resultaten.\n\nVeel meer dan de afspraken over de productie van kolen en staal raakten deze overeenkomsten het leven van nationale burgers. Duidelijk zicht\u00adbaar werd dit bijvoorbeeld in de voorstellen voor een gemeenschappelijke defensie die de inzet van Nederlandse dienstplichtigen onder \u2018vreemd\u2019 commando zou kunnen impliceren. Dit was een doorbraak in de notie dat men exclusief zou vechten voor het vaderland. Op het eerste gezicht was de eeg met name relevant voor zakelijke vrij\u00adhandelstransacties en economische integratie. Toch zou de oprichting en de uiteindelijke uit\u00adbouw van de eeg tot de interne markt van de eu leiden tot ongekende verschuivingen in de verhouding tussen burgers, hun nationale poli\u00adtieke vertegenwoordigers, en de wetten waaraan zij waren onderworpen. Deze verhouding werd steeds complexer.\n\nDrijvende kracht\n<\/strong>Een bepalende rol hierbij speelde het nieuw opgerichte Europese Hof van Justitie. Men was van de noodzaak overtuigd om, in het kader van vrede en veiligheid, tot structurele verbinding te komen. Met de zekerheid dat dit niet zonder conflicten zou verlopen, legden de Zes de exclu\u00adsieve bevoegdheid tot interpretatie van het EEG-Verdrag bij deze onafhankelijke arbiter.3 <\/strong>Gebrek aan politieke consensus over de te lopen weg werd zo gecompenseerd door het in leven roepen van een juridische macht die de lidstaten in een ge\u00admeenschappelijke richting kon dwingen. Deze stap leidde tot het ontstaan van Europees recht in de nationale lidstaten. Advocaten maakten voor hun cli\u00ebnten zaken aanhangig bij dit Hof om de nieuw ontstane juridische mogelijkheden te testen. Met het beroemde Van Gend en Loos arrest (1963) toonde het Hof de politieke relevantie van haar, door de lidstaten toebedeelde, bevoegdheid. Met deze uitspraak maakten de rechters duidelijk dat het EEG-Verdrag niet, zoals traditionele verdragen, enkel afspraken tussen staten bevatte, maar rechtstreekse werking <\/em>kende. Dit tot (in eerste instantie, onaangename) verrassing van de verwerende partij Nederland. Nationale burgers konden zich voortaan bij de nationale rechter beroepen op de rechten die hen volgens het EEG-Verdrag toekwamen. Hiermee werd een belangrijke noviteit in de verhouding tussen de nationale overheid en haar burgers ge\u00efntroduceerd: er was een instantie in het leven geroepen die, buiten de democra\u00adtische conventies die tussen burgers en nationale overheden bestonden, de nationale overheid plichten oplegde. Een eerste stap naar Europese besluitvorming, die niet langer zichtbaar en na\u00addrukkelijk gerelateerd was aan het democratisch mandaat dat nationale burgers hun parlementen en regeringen hadden gegeven.\n\nDemocratisch vervreemding\n<\/strong>Terwijl de stapsgewijze, functionele benadering van Europese integratie de voortgang van dit proces garandeerde, zelfs in tijden van grote politieke onenigheid over de te varen koers, was zij tegelijkertijd debet aan het complexer worden van Europese besluitvorming. Bovendien werkte zij de vertroebeling van de verhouding tussen burgers en hun politieke en bestuurlijke repre\u00adsentanten in de hand. Zo leidde de wens om Europa \u2018supranationaler\u2019 te maken door besluit\u00advorming in de Europese Raad vaker via een gekwalificeerde meerderheid (in plaats van unanimiteit) te laten verlopen, op langere termijn tot teleur\u00adstellingen in landen die de hen onwelgevallige standpunten niet langer konden blokkeren. De introductie van directe verkiezingen van het Europees Parlement in 1979 had als doel de band tussen Europa en de nationale burger directer te maken. De daarmee gepaard gaande afschaffing van het in Nederland verplichte \u2018dubbelmandaat\u20194 <\/strong>echter leidde uiteindelijk tot verdere democrati\u00adsche vervreemding: het opbouwen van een relatie met de kiezer werd voor een Europarlementari\u00ebr ingewikkelder. Ten slotte werden de stapsgewijs groeiende bevoegdheden en autoriteit van de Europese instellingen in de lidstaten niet enkel beschouwd als een logisch en gewenst gevolg van wat eerder was besloten. Integendeel, toen het Hof en de Commissie in de loop van de jaren 80 steeds vaker de tanden lieten zien die hen in voor\u00adgaande decennia stap voor stap door de lidstaten waren toebedeeld,5 <\/strong>kwam dat het enthousiasme over Europese integratie niet ten goede. De armen van de Europese instellingen bleken langer dan de nationale politieke machthebbers zich bij verdragssluiting hadden beseft. Deze bewust-wording ging zeker in Nederland gepaard met een ontkenning van politieke verantwoordelijk\u00adheid voor het proces tot dan toe \u2013 de bekende \u2018wat slecht is, komt uit Brussel\u2019-retoriek die in de jaren \u201990 veel te horen was. Een houding die schade toebracht aan de notie dat de Europese instellingen, alsook hun macht, waren voort-gekomen uit de democratische wil van nationale volkeren.\n\nTijd voor bezinning\n<\/strong>Van een succes is de ondoorzichtige, geleidelijke aard van het Europese integratieproces dus een valkuil geworden. De complexiteit van \u2018Europa\u2019 heeft haar democratische legitimiteit aangetast. Hiermee wordt ook het risico van doorgaan op dezelfde voet duidelijk. Nieuwe sprongen voor\u00adwaarts in het integratieproces, in de complexe realiteit van nu, zullen hoe dan ook weer onvoor\u00adziene gevolgen meebrengen. Een verdere bevra\u00adging van de legitimiteit van het integratieproces lijkt daarmee opnieuw ingebouwd in de voort\u00adgang van het proces. De vraag is hoe veel verder de zorgen kunnen oplopen voordat de grenzen van ieders geduld zijn bereikt en dromen over een hechter verbonden Europa definitief naar de ijskast verwezen kunnen worden.\n\nMisschien wordt het tijd voor grondige bezin\u00adning; voor het helder maken en uitdiscussi\u00ebren van de lijn alvorens nieuwe stappen te zetten. Liever \u00e9\u00e9n of twee weloverwogen stapjes vooruit, dan de methode van met grote passen snel thuis waarvoor op de lange termijn geen draagvlak blijkt te bestaan. Een criticus zal tegenwerpen dat de fietser, zeker bij tegenwind, flink moet blijven trappen om niet om te vallen. Aan hem zou ik wil\u00adlen vragen: welke goede dingen zijn er van fietsen op glad ijs gekomen? \u2018Zachtjes aan, dan breekt het lijntje niet\u2019; een ietwat conservatieve maar beproefde oud-Hollandsche wijsheid waarmee recht kan worden gedaan aan de hunkering van velen naar regie in het complexe proces van Europese integratie.\n\n \n\nJieskje Hollander <\/strong>is wetenschappelijk medewerker van de Mr. Hans van Mierlo Stichting en rondt momenteel haar proefschrift af getiteld \u2018The incoming tide: Dutch reactions to the constitutionalisation of Europe\u2019 <\/em>(2013).\n\n \n\nNoten <\/strong>\n\n1 Aukje van Roessel (13 \u2013 12 \u2013 2012), \u2018Vlieden\u2019 in De Groene Amsterdammer.\n\n2 Handelingen Tweede Kamer, 1991 \u2013 1992 (11 \u2013 12 \u2013 1991) 2327.\n\n3 Zie Artikel 177 van het EEG-Verdrag.\n\n4 Afschaffing van de voorwaarde dat een Europarlementari\u00ebr ook zitting diende te hebben in het nationale parlement.\n\n5 In de loop van de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw werd Neder\u00adland in toenemende mate op de vingers getikt door het Euro\u00adpese Hof van Justitie\/de Europese Commissie met betrekking tot het niet naleven van Europese richtlijnen.\n\n \n\nHeeft dit artikel uw interesse gewekt? Klik hier <\/a>voor meer info en abonnementen.\n\n\u2013 \u2013\n\nDit artikel verscheen in\u00a0\u00a0idee<\/em> nr. 1 2013: De complexe samenleving<\/a>, en is te vinden bij het onderwerp\u00a0Europese Unie<\/a>.<\/em>","protected":false},"author":35,"featured_media":0,"menu_order":0,"template":"","class_list":["post-30042","archive","type-archive","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nKalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Kalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Lees hier het pdf\u00a0van dit artikel. Naast de toch al niet geringe opgave van het oplossen van de politieke en economische crises in de Europese Unie, staan Europese politici voor een nog grotere uitdaging: burgers snappen \u2018Europa\u2019 niet meer. Het is te complex geworden, en dat tast de legitimiteit aan. Is een vlucht naar voren […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Mr. Hans van Mierlo stichting\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/vanmierlostichting\/\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2021\/05\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1920\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1080\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@vmstichting\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"8 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\\\/\",\"name\":\"Kalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#website\"},\"datePublished\":\"2016-01-21T15:03:00+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Archives\",\"item\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/archive\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Kalm aan, en rap een beetje\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/\",\"name\":\"Mr. Hans van Mierlo stichting\",\"description\":\"Just another WordPress site\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#organization\",\"name\":\"Mr. Hans van Mierlo Stichting\",\"url\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/wp-content\\\/uploads\\\/sites\\\/4\\\/2021\\\/05\\\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/wp-content\\\/uploads\\\/sites\\\/4\\\/2021\\\/05\\\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png\",\"width\":1920,\"height\":1080,\"caption\":\"Mr. Hans van Mierlo Stichting\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/d66.nl\\\/vanmierlostichting\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/www.facebook.com\\\/vanmierlostichting\\\/\",\"https:\\\/\\\/x.com\\\/vmstichting\",\"https:\\\/\\\/www.instagram.com\\\/mr.hansvanmierlostichting\\\/\"]}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Kalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"Kalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting","og_description":"Lees hier het pdf\u00a0van dit artikel. Naast de toch al niet geringe opgave van het oplossen van de politieke en economische crises in de Europese Unie, staan Europese politici voor een nog grotere uitdaging: burgers snappen \u2018Europa\u2019 niet meer. Het is te complex geworden, en dat tast de legitimiteit aan. Is een vlucht naar voren […]","og_url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/","og_site_name":"Mr. Hans van Mierlo stichting","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/vanmierlostichting\/","og_image":[{"width":1920,"height":1080,"url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2021\/05\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png","type":"image\/png"}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_site":"@vmstichting","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"8 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/","url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/","name":"Kalm aan, en rap een beetje – Mr. Hans van Mierlo stichting","isPartOf":{"@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#website"},"datePublished":"2016-01-21T15:03:00+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/kalm-aan-en-rap-een-beetje\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Archives","item":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/archive\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Kalm aan, en rap een beetje"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#website","url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/","name":"Mr. Hans van Mierlo stichting","description":"Just another WordPress site","publisher":{"@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#organization","name":"Mr. Hans van Mierlo Stichting","url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2021\/05\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png","contentUrl":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2021\/05\/Mr-Hans-van-Mierlo-stichting-logo.png","width":1920,"height":1080,"caption":"Mr. Hans van Mierlo Stichting"},"image":{"@id":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/vanmierlostichting\/","https:\/\/x.com\/vmstichting","https:\/\/www.instagram.com\/mr.hansvanmierlostichting\/"]}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-json\/wp\/v2\/archive\/30042","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-json\/wp\/v2\/archive"}],"about":[{"href":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-json\/wp\/v2\/types\/archive"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-json\/wp\/v2\/users\/35"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/d66.nl\/vanmierlostichting\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30042"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}