Volg jouw D66-thema

Schrijf je in voor onze nieuwsbrieven en ontvang de laatste updates op basis van jouw interesses.

Door je e-mailadres in te vullen en op "aanmelden" te klikken geef je ons toestemming om je e-mailadres op te slaan. Dit gebruiken wij om je regelmatig updates te sturen. Hier kun je meer lezen over hoe we omgaan met jouw persoonsgegevens. Hier kun je alle voorkeuren wijzigen.

Steun ons en help Nederland vooruit

zaterdag 6 augustus 2016

Initiatiefwet D66, PvdA en GL: Er is meer dan ‘man’ of ‘vrouw’

D66, Partij van de Arbeid en GroenLinks werken aan een initiatiefwet om de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) aan te passen. Om seksuele minderheden in Nederland wettelijk beter te beschermen en hun maatschappelijke positie te versterken, willen de partijen een expliciet verbod op discriminatie van onder andere mensen met een intersekse conditie en transgenders. Volgens Kamerleden Vera Bergkamp (D66), Keklik Yücel (PvdA) en Liesbeth van Tongeren (GL) moet “iedereen zichtbaar zichzelf kunnen zijn, met wettelijke bescherming”.

Intersekse

In Nederland leven ongeveer 85.000 mensen met een intersekse conditie. Dat wil zeggen dat zij niet passen binnen de strakke norm van man of vrouw. Het gaat dan bijvoorbeeld om meisjes of vrouwen bij wie wordt vastgesteld dat ze geen baarmoeder of eierstokken hebben of jongens die in de puberteit borstgroei krijgen. Iedere week worden in Nederland kindjes geboren met een intersekse conditie, een deel daarvan wordt direct na de geboorte via een operatie ‘genormaliseerd’. D66, PvdA en GL daarover: “In Nederland hebben mensen die niet in het ‘standaardplaatje’ van man of vrouw passen het nog altijd moeilijk. Onze regels en wetten houden niet van nuances of tussenvormen. Het is hard nodig daar verandering in te brengen, maatschappelijk te verankeren dat er meer is dan man of vrouw.”

Transgenders

De Kamerleden wijzen ook op de 50.000 transgenders in ons land. Dat is een verzamelterm voor mensen waarbij het gevoel en/of uiting niet overeenkomt met hun geboortegeslacht, bijvoorbeeld iemand die biologisch gezien een man is, maar zich vrouw voelt. De drie Kamerleden: “Transgenders kampen in het dagelijks leven met onbegrip, stigma’s en discriminatie. Uit recente cijfers blijkt dat 43% van de transgenders in het afgelopen jaar last heeft gehad van geweld. De maatschappelijke acceptatie van deze groep moet omhoog.”

Internationaal

In landen zoals België, Noorwegen, Zweden, Finland en Malta worden deze groepen expliciet in wetten genoemd, waardoor hun maatschappelijke positie is versterkt. Bergkamp, Yücel en Van Tongeren: “Nederland heeft altijd vooropgelopen als het gaat om erkenning van de positie en rechten van minderheden, denk aan het huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht. Toch zakte ons land de afgelopen jaren van de 7e naar de 11e plek op de ranglijst van ILGA, een internationale organisatie die zich inzet voor gelijke rechten voor LHBT’ers.”

Adam en Eva

De partijen erkennen dat hun voorstel voor veel mensen misschien als een ver-van-mijn-bed-show klinkt. Maar, zo benadrukken de drie Kamerleden, voor de tienduizenden mensen met een intersekse conditie of de tienduizenden transgenders is het dagelijkse realiteit: “Natuurlijk is het eenvoudiger om in termen van Adam of Eva, man of vrouw, homo of hetero te denken, maar de realiteit is complexer. Mensen ervaren onnodige spanningen, uitsluiting en barrières door het gevoel te hebben te moeten voldoen aan de strikte norm van man of vrouw. Het expliciteren van de Awgb draagt eraan bij dat niet alleen de doelgroep zelf zich gesterkt en erkend weet, maar dat ook werkgevers, uitgaansgelegenheden, sportclubs, ov-bedrijven – kortom: de samenleving – weten dat ze niet gediscrimineerd mogen worden.”

De initiatiefwet bestaat uit drie concrete aanpassingen van de Awgb:

  1. Naast de rechtsgrond ‘geslacht’ wordt ook de grond ‘geslachtskenmerken’ opgenomen in de Awgb. Dat maakt duidelijk dat mensen die niet aan de biologische geslachtsnorm van man of vrouw voldoen, zoals mensen met een intersekse conditie, ook bescherming verdienen.
  2. De Awgb wordt verder uitgebreid met de gronden ‘genderidentiteit’ (wat je je van binnen voelt) en ‘genderexpressie’ (hoe je je aan de buitenwereld toont). Dit versterkt niet alleen de positie van transgenders, maar van alle Nederlanders. We hebben immers allemaal een genderidentiteit en –expressie.
  3. Het begrip ‘homo- of heteroseksuele gerichtheid’ wordt vervangen door het begrip ‘seksuele gerichtheid’. Zo erkennen we in de wet dat er meer is dan homo of hetero en stellen we iedereen binnen de grenzen van onze wetgeving gelijk, ook bijvoorbeeld lesbische vrouwen en biseksuele of aseksuele mensen.

 


 

Vandaag verscheen onderstaand artikel over de initiatiefwet in NRC.

 

Er is zoveel meer dan m/v, erken dat ook nou eens in de wet

Onze samenleving heeft moeite met tussenvormen. Dat zorgt voor spanning bij mensen die zich niet man, vrouw, homo of hetero voelen, schrijven Vera Bergkamp, Keklik Yücel en Liesbeth van Tongeren. De Kamerleden willen deze groep nog deze kabinetsperiode in de wet erkenning geven én beschermen tegen discriminatie.

Wekelijks worden in Nederland kinderen geboren waarvan niet duidelijk is of het een jongen of meisje is, kindjes met een intersekse-conditie. Een deel wordt snel operatief ‘genormaliseerd’. Bij andere kinderen openbaart de conditie zich pas later, bijvoorbeeld bij het uitblijven van de puberteit.

Nienke was zo’n kind. Haar aangrijpende verhaal vertelt ze in de documentaire Vrouwen met AOS, te zien op de site van het Nederlands Netwerk Intersekse/DSD. Als klein kind wordt ze vaak onderzocht in het ziekenhuis. ,,Vertel dit aan niemand”, wordt haar opgedragen. Ze worstelt met dit geheim en krijgt antidepressiva voorgeschreven. Later zorgt precies deze medische geschiedenis ervoor dat ze geen kindje mag adopteren. Een onnodig pijnlijke geschiedenis, ook vanwege het grote taboe.

Nederland kent zo’n 85.000 mensen met een intersekse-conditie. Denk aan meisjes of vrouwen die geen baarmoeder of eierstokken hebben. Of jongens die in de puberteit borstgroei krijgen. Over deze mensen is vaak te weinig kennis. En dus volgen te vaak onnodige operaties, die er alleen op gericht zijn het lichaam aan de strakke norm van ‘man’ of ‘vrouw’ te laten voldoen.

Wie niet in het hokje m/v past, heeft het moeilijk. Onze regels en wetten houden niet van nuances of tussenvormen. En ook onze samenleving heeft daar moeite mee. Denk aan de 50.000 (trans)genders in dit land: een verzamelterm voor mensen die biologisch man zijn, maar zich vrouw voelen – of andersom. Zij hebben last van onbegrip, stigma’s en discriminatie. 43 procent was afgelopen jaar slachtoffer van geweld. Eén op de tien transgenders durft niet als zodanig te leven.

Nederland liep voorop in de erkenning van minderheden, in 2001 waren wij de eersten met het homohuwelijk. Toch zakten we van de zevende naar de elfde plek op de ILGA-ranglijst, een organisatie voor gelijke rechten van LHBT’ers (lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders). In België, Zweden, Noorwegen, Finland en Malta worden transgenders in wetten genoemd, wat hun positie versterkt. Om die stap ook hier te zetten, willen D66, PvdA en GroenLinks de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) zodanig aanpassen dat er een expliciet verbod komt op discriminatie van transgenders en mensen met een intersekse-conditie. We stellen drie aanpassingen voor:

  1. Naast rechtsgrond ‘geslacht’ wordt ‘geslachtskenmerken’ opgenomen in de Awgb. Dat maakt duidelijk dat ook de mensen die niet aan de m/v-norm voldoen, bescherming verdienen.
  2. De Awgb wordt uitgebreid met de grond ‘genderidentiteit’ (wat je je vanbinnen voelt) en ‘genderexpressie’ (hoe je je toont). Dit versterkt niet alleen de positie van transgenders, maar van alle Nederlanders. We hebben immers allemaal een genderidentiteit en –expressie.
  3. Het begrip ‘homo- of heteroseksuele gerichtheid’ wordt vervangen door ‘seksuele gerichtheid’. Zo erkennen we in de wet dat er meer is dan homo of hetero.

Natuurlijk is het eenvoudiger om in termen van Adam of Eva, man of vrouw, homo of hetero te denken, maar de realiteit is complexer. Transgenders en mensen met een intersekse-conditie ervaren onnodige spanningen omdat ze niet in die hokjes passen. Het expliciteren van de Awgb erkent en sterkt niet alleen deze doelgroep, maar geeft ook het signaal aan werkgevers, horeca, sportclubs en ov-bedrijven – kortom: de samenleving – dat ze niet gediscrimineerd morgen worden. Wij willen dat iedereen zichtbaar zichzelf kan zijn, zich welkom voelt, met wettelijke bescherming.

Vera Bergkamp (D66), Keklik Yücel (PvdA) en Liesbeth van Tongeren (GroenLinks) zijn Tweede Kamerleden.