Blijf op de hoogte!

Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 28 juni 2017

Inbreng Alexander Pechtold bij debat over eindverslag van informateur Willink

Vandaag debatteert de Tweede Kamer over het eindverslag van informateur Herman Tjeenk Willink. Lees de inbreng van fractievoorzitter Alexander Pechtold hier terug.  

‘Een coalitie van lef’. De typering is van oud-fractievoorzitter Arie Slob van de ChristenUnie, onlangs op de radio. Hij liep vooruit  op een positief resultaat van de coalitie-onderhandelingen die aanstaande zijn. Hij begreep heel goed, zei hij, dat D66 liever regeert met GroenLinks of de PvdA, dan met tweede christelijke partij. Maar als je eerste voorkeuren  onmogelijk zijn, dan kon hij zich ook weer goed voorstellen dat D66 zich pragmatisch opstelt. En verantwoordelijkheid neemt. Als de heer Slob met evenveel enthousiasme het pragmatisme in eigen kring verdedigt, dan komt het wel goed tussen ChristenUnie en D66.

En het is waar: GroenLinks, SP en PvdA, drie linkse progressieve partijen,   die het lef niet hadden hun nek uit te steken, verantwoordelijkheid te nemen. En daarmee  eens kans lieten liggen hun ideeën en creativiteit in te zetten voor een regeerakkoord met ambitie. Op terreinen die hen, én D66, na aan het hart liggen. Ik vind het nog steeds spijtig en onnodig dat GroenLinks is afgehaakt. En ook met de afwijzende houding van de SP en de PvdA heb ik moeite. Al kan ik het van de PvdA het wel enigszins billijken. Met een verlies van 29 zetels kun je een partij moeilijk het recht ontzeggen tijd te nemen voor bezinning in de luwte. Maar na gisteren heb ik het idee dat die luwte nog niet gevonden is en nog niet gezocht wordt.

De harde feiten liggen er dus. Het eindverslag van de informateur laat aan duidelijkheid niets te wensen over. SP en PvdA willen niet. Nu niet, nooit niet.   Daar moet ik dan maar van uitgaan. Want het is de goden verzoeken te hopen op een noodtoestand, om de heer Asscher alsnog binnenboord te krijgen.

Kiezers hebben mijn partij een flink mandaat gegeven. Om te regeren. Niet om aan de kant te blijven staan. Het is ook niet mijn intentie hen teleur te stellen. Als het niet kan, zoals het moet, dan moet het maar, zoals het kan. Dan gaan wij voor het meest werkbare alternatief. De combinatie van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie.

Wij hebben mensen voorgehouden dat het land gediend is met samenwerken; met een stabiel kabinet vanuit het midden, dat progressief en conservatief ook verbindt. Ik mag dan als pragmatisch te boek staan, aan dat ideaal houd ik vast. De basis, waarop een kabinet van deze samenstelling berust, is wankel. Een comfortabele meerderheid in beide Kamers ontbreekt. En het evenwicht tussen progressief en conservatief dreigt uit balans te raken.

De waarborgen voor meer stabiliteit en meer evenwicht moeten liggen in een regeerakkoord. Een akkoord, waarmee de coalitie verder kan kijken dan de eigen fracties en de eigen achterban. Een akkoord, waarmee kabinet en coalitiepartijen door hun houding, uitstraling én door beleid tegenstellingen in de politiek, en in de samenleving kunnen en willen overbruggen. Het kan een stabiele, vruchtbare kabinetsperiode opleveren. Het zal in ieder geval het dualisme tussen Kamer en kabinet ten goede komen.

We gaan de volgende fase in, helaas zonder de bezielende leiding en begeleiding van informateur Tjeenk Willink. Hij heeft ons tot hier gebracht. Er is geen overtreffende trap voor mijn eerder uitgesproken waardering. Het was formidabel en dat blijft het. Mijn fractie dankt u, en ook uw staf.

Mensen gaan binnenkort met vakantie, in de verwachting dat het daarna geregeld is, daar in Den Haag. Het wordt  tijd. Als ik ergens aan begin, dan wil ik ook dat het slaagt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik niet altijd mijn zin krijg. Er mislukt wel eens iets. Ik wil maar zeggen, als dat gebeurt, dan ligt het niet aan mij. En zeker niet aan de heer Zalm, als de Kamer hem benoemt tot informateur. Ik ken hem, uit een ver verleden, als een zeer vasthoudend man.